​​​​Program „12 kroków” zalicza się do chrześcijańskiego ruchu odnowy. Do powstania programu przyczyniły się między innymi poglądy takich psychologów, jak Carl Gustav Jung czy William James.

Program 12 kroków, wypracowany przez wspólnoty AA, został zaadaptowany potem przez inne grupy samopomocowe do walki z uzależnieniami.

Program „12 kroków” nie odnosi się wyłącznie do alkoholików, którzy pragną zerwać z nałogiem picia, ale także do osób uzależnionych od narkotyków, komputera, seksu, leków itp./

Co to Dezyderata?

O czym tekst mówi? Jaka jest historia Dezyderaty?

Dezyderata


Dezyderata, oryg. ang. Desiderata (dezyderaty, życzenia[1]) – poemat napisany przez Maxa Ehrmanna, zawierający wskazówki na temat dobrego życia.

Polskie tłumaczenie Dezyderatów w przekładzie Andrzeja Jakubowicza ukazało się w książce Kazimierza Jankowskiego „Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej” (Warszawa 1972).

Odwoływali się do niego hippisi, jest też popularny wśród uczestników ruchu Anonimowych Alkoholików.


Historia tekstu Maxa Ehrmanna


Utwór powstał w 1927 r. W 1933 r. autor złożył go w formie życzeń na Boże Narodzenie dla przyjaciół. W 1948 r. wdowa po Ehrmannie opublikowała go w tomiku The poems of Max Ehrmann, skąd dwa lata później, w 1950 r., trafił do cotygodniowej gazetki parafialnej, publikowanej przez pastora episkopalnego Starego Kościoła pod wezwaniem Św. Pawła w Baltimore (Old St. Paul Church). Dopiero tą drogą poemat Dezyderata dostał się do kultury masowej.
Pogłoska na temat anonimowego autora i błędna data powstania utworu – 1692 rok – pochodzą stąd, że pierwsza strona gazetki, na której znajdował się tekst Dezyderatów, miała stopkę z informacją: „Stary kościół św. Pawła” i datą 1692 (w rzeczywistości to data powstania parafii i budowy pierwszego, już nieistniejącego, kościoła). Wskutek częstego kopiowania jedynie tej strony, informacja zaczęła być błędnie interpretowana.


Piosenki i nawiązania do tekstu Dezyderaty


Poemat posłużył jako tekst znanej piosenki Lesa Crane’a z muzyką Freda Wernera (po raz pierwszy nagranej w 1970 r. przez brytyjską grupę Every Which Way) oraz popularnej w Polsce piosenki kabaretu Piwnica pod Baranami z muzyką Piotra Walewskiego. Na jego podstawie piosenkę Desiderata napisał polski raper Sokół z zespołu WWO (płyta Masz i pomyśl), a zespół NAIV piosenkę Dezyderata znajdującą się na płycie Przedświt. Wałbrzyski raper Szad również wykorzystał tekst Dezyderatów w ostatniej zwrotce Pytam się czy znasz mój styl, na swojej pierwszej solowej płycie 21 Gramów. Utwór 1692, nawiązujący do tego tematu, znalazł się na płycie love, peace, noise zespołu Ewa Braun.

W 1997 r. w Chicago Tribune pojawił się satyryczny felieton Wear Sunscreen, który w 1998 r. znalazł się na płycie Baza Luhrmanna w postaci piosenki Everybody’s Free (To Wear Sunscreen) wykonywanej przez aktora Lee Perry’ego i Quindona Tarvera (chórki). Jej tekst nawiązuje stylem do utworu Ehrmanna, a wykonanie do piosenki Lesa Crane’a. Ten utwór także doczekał się swoich parodii.


Źródło: Dezyderata - Wikipedia, wolna encyklopedia

tłumaczenie na polski

DEZYDERATA

Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech,
i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy.

O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie
bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie,
wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych,
oni też mają swoja opowieść.
Unikaj głośnych i napastliwych - są udręką ducha.
Porównując się z innymi możesz stać się próżny i zgorzkniały,
bowiem zawsze znajdziesz lepszych i gorszych od siebie.

Niech twoje osiągnięcia zarówno jak plany
będą dla Ciebie źródłem radości.
Wykonaj swą pracę z sercem - jakakolwiek byłaby skromna,
ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu.
Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa.
Niech Ci to jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty;
wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów
i wszędzie życie pełne jest heroizmu.

Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia.
Ani też nie podchodź cynicznie do miłości,
albowiem wobec oschłości i rozczarowań
ona jest wieczna jak trawa.
Przyjmij spokojnie co Ci lata doradzają
z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.

Rozwijaj siłę ducha,
aby mogła cię osłonić w nagłym nieszczęściu.
Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni.
Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny.
Jesteś dzieckiem wszechświata
nie mniej niż drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj.
I czy to jest dla ciebie jasne, czy nie
- wszechświat bez wątpienia jest na dobrej drodze.

Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem,
czymkolwiek On ci się wydaje,
czymkolwiek się trudzisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia,
w zgiełkliwym pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą.
Przy całej swej złudności,
znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat.
Bądź pogodny.
Dąż do szczęścia.

/ Max Ehrmann, Desiderata, Copyright 1952.

DESIDERATA

Go placidly amid the noise and haste,
and remember what peace there may be in silence.

As far as possible without surrender
be on good terms with all persons.
Speak your truth quietly and clearly;
and listen to others,
even the dull and the ignorant;
they too have their story.

Avoid loud and aggressive persons,
they are vexations to the spirit.
If you compare yourself with others,
you may become vain and bitter;
for always there will be greater
and lesser persons than yourself.
Enjoy your achievements
as well as your plans.

Keep interested in your own career,
however humble;
it is a real possession
in the changing fortunes of time.
Exercise caution in your business affairs;
for the world is full of trickery.
But let this not blind you to
what virtue there is;
many persons strive for high ideals;
and everywhere life is full of heroism.

Be yourself.
Especially, do not feign affection.
Neither be cynical about love;
for in the face of all
aridity and disenchantment
it is as perennial
as the grass.

Take kindly the counsel of the years,
gracefully surrendering the things of youth.
Nurture strength of spirit
to shield you in sudden misfortune.
But do not distress yourself with dark imaginings.
Many fears are born of
fatigue and loneliness.
Beyond a wholesome discipline,
be gentle with yourself.

You are a child of the universe,
no less than the trees and the stars;
you have a right to be here.
And whether or not it is clear to you,
no doubt the universe is unfolding as it should.

Therefore be at peace with God,
whatever you conceive Him to be,
and whatever your labors and aspirations,
in the noisy confusion of life keep peace with your soul.

With all its sham,
drudgery,
and broken dreams,
it is still a beautiful world.
Be cheerful.
Strive to be happy.

/ Max Ehrmann, Desiderata, Copyright 1952.

Anioł Stróż w Biblii

Anioł Stróż w Biblii

Anioł Pana, Anioł Pański, Anioł Boży, Święty Anioł, Cherub, Serafin

  • Mateusza
    • Mt 18:10
      • Strzeżcie się, żebyście nie gardzili żadnym z tych małych; albowiem powiadam wam: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie.
  • Daniela
    • Dn 3:49-50
      • Jednak anioł Pański zstąpił do pieca wraz z Azariaszem i jego towarzyszami i usunął płomień ognia z pieca,
      • sprowadzając do środka pieca jakby orzeźwiający powiew wiatru, tak że ogień nie dosięgnął ich wcale, nie sprawił im bólu ani nie wyrządził krzywdy.
    • Dn 3:58
      • Aniołowie Pańscy, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!
    • Dn 6:23
      • Mój Bóg posłał swego anioła i on zamknął paszczę lwom; nie wyrządziły mi one krzywdy, ponieważ On uznał mnie za niewinnego; a także wobec ciebie nie uczyniłem nic złego.
    • Dn 9:20-23

20. Gdy jeszcze mówiłem i modliłem się, wyznając grzechy swoje, swojego narodu, Izraela, i składając przed Panem, Bogiem moim, swe błagania za świętą górę mojego Boga,

21. gdy więc jeszcze wymawiałem słowa modlitwy, mąż Gabriel, którego spostrzegłem przedtem, przybył do mnie lecąc pospiesznie około czasu wieczornej ofiary.

22. Przybył, rozmawiał ze mną i powiedział: Danielu, wyszedłem teraz, by ci dać całkowite zrozumienie.

23. Gdy zacząłeś swe błagalne modlitwy, wypowiedziano słowo, ja zaś przybyłem, by ci je oznajmić. Ty jesteś bowiem mężem umiłowanym. Przeniknij więc słowo i zrozum widzenie:

Dn 14:34-39

34. Anioł Pański odezwał się do Habakuka: Zanieś posiłek, jaki masz, Danielowi do Babilonu, do jamy lwów.

35. Habakuk odpowiedział: Panie, nie widziałem nigdy Babilonu ani nie znam jamy lwów.

36. Ujął go więc anioł za wierzch głowy i niosąc za włosy jego głowy przeniósł go do Babilonu na skraj jamy z prędkością wiatru.

37. Zawołał Habakuk: Danielu, Danielu! Weź posiłek, który ci Bóg przysyła.

38. Daniel zaś powiedział: Boże, pamiętałeś o mnie i nie opuściłeś tych, którzy Cię kochają.

39. Powstawszy zaś Daniel jadł. Anioł Boży przeniósł natychmiast Habakuka w poprzednie miejsce.

Joba (Hioba)

Joba 33:23-25

23. Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni powinność;

24. zlituje się nad nim i prosi: Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem -

25. to wraca do dni młodości, jak wtedy ciało ma rześkie,

Jeremiasza

Jr 33:22

22. Jak niezliczone są zastępy niebieskie, niezmierzony piasek morski, tak samo pomnożę potomstwo sługi mojego, Dawida, i moich sług, lewitów.

Jana

Jn 1:51

51. Potem powiedział do niego: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego.

Jn 5:4

4. Anioł bowiem zstępował w stosownym czasie i poruszał wodę. A kto pierwszy wchodził po poruszeniu się wody, doznawał uzdrowienia niezależnie od tego, na jaką cierpiał chorobę/.

Jn 20:11-14

11. Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy /tak/ płakała, nachyliła się do grobu

12. i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.

13. I rzekli do niej: Niewiasto, czemu płaczesz? Odpowiedziała im: Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono.

14. Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.

Rodzaju

Rdz 3:24

24. Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.

Rdz 6:2-4

2. Synowie Boga, widząc, że córki człowiecze są piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jakie im się tylko podobały.

3. Wtedy Bóg rzekł: Nie może pozostawać duch mój w człowieku na zawsze, gdyż człowiek jest istotą cielesną; niechaj więc żyje tylko sto dwadzieścia lat.

4. A w owych czasach byli na ziemi giganci; a także później, gdy synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, te im rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach.

Rdz 16:7-13

7. Anioł Pański znalazł Hagar na pustyni u źródła przy drodze wiodącej do Szur

8. i zapytał: Hagar, niewolnico Saraj, skąd przyszłaś i dokąd idziesz? A ona odpowiedziała: Uciekłam od mojej pani, Saraj.

9. Wtedy Anioł Pański rzekł do niej: Wróć do twej pani i pokornie poddaj się pod jej władzę.

10. Po czym Anioł Pański oznajmił: Rozmnożę twoje potomstwo tak bardzo, że nie będzie można go policzyć.

11. I mówił: Jesteś brzemienna i urodzisz syna, któremu dasz imię Izmael, bo słyszał Pan, gdy byłaś upokorzona.

12. A będzie to człowiek dziki jak onager: będzie on walczył przeciwko wszystkim i wszyscy - przeciwko niemu; będzie on utrapieniem swych pobratymców.

13. Hagar nazwała Pana przemawiającego do niej Tyś Bóg widzialny, bo mówiła: Wszak tu widziałam Widzącego mnie, a jestem żywa.

Rdz 21:15-18

15. A gdy zabrakło wody w bukłaku, ułożyła dziecko pod jednym krzewem,

16. po czym odeszła i usiadła opodal tak daleko, jak łuk doniesie, mówiąc: Nie będę patrzała na śmierć dziecka. I tak siedząc opodal, zaczęła głośno płakać.

17. Ale Bóg usłyszał jęk chłopca i Anioł Boży zawołał na Hagar z nieba: Cóż ci to, Hagar? Nie lękaj się, bo usłyszał Bóg jęk chłopca tam leżącego.

18. Wstań, podnieś chłopca i weź go za rękę, bo uczynię go wielkim narodem.

Rdz 22:11-18

11. Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: Abrahamie, Abrahamie! A on rzekł: Oto jestem.

12. Anioł powiedział mu: Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna.

13. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna.

14. I dał Abraham miejscu temu nazwę "Pan widzi". Stąd to mówi się dzisiaj: Na wzgórzu Pan się ukazuje.

15. Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi:

16. Przysiągam na siebie, wyrocznia Pana, że ponieważ uczyniłeś to, a nie oszczędziłeś syna twego jedynego,

17. będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół.

18. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu.

Rdz 24:7

7. Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z domu mego ojca i z mego kraju rodzinnego, który mi uroczyście obiecał: Potomstwu twemu dam ten kraj, On pośle swego anioła przed tobą; znajdziesz tam żonę dla mego syna.

Rdz 24:40

40. odpowiedział mi: Pan, któremu służę, pośle z tobą swego anioła i sprawi, że zamiar twój ci się powiedzie, że weźmiesz żonę dla mego syna z rodziny mojej, z rodu mojego ojca.

Rdz 28:12

12. We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół.

Rdz 31:10-13 Anioł troszczy się też o nasze dobra materialne

10. Bo gdy nadchodził czas parzenia się trzody, widziałem we śnie, jak samce pokrywające trzody były pstre, cętkowane i łaciate,

11. i wtedy anioł Boga wołał na mnie we śnie: Jakubie, a gdy mu odpowiadałem: Słucham,

12. mówił: Spójrz i przypatrz się: wszystkie samce pokrywające trzodę są pstre, cętkowane i łaciate; widzę bowiem, jak Laban z tobą postępuje.

13. Ja jestem Bóg z Betel, gdzie namaściłeś stelę i gdzie złożyłeś mi ślub. Teraz więc gotuj się do drogi, opuść ten kraj i wróć do twej rodzinnej ziemi!

Rdz 32:2-3

2. Jakub ruszył w dalszą drogę. A gdy go napotkali aniołowie Boga,

3. ujrzawszy ich, rzekł: Jest to obóz Boży. Nazwał więc to miejsce Machanaim.

Rdz 48:15-16

15. I błogosławiąc Józefowi, mówił: Bóg, któremu wiernie służyli przodkowie moi, Abraham i Izaak, Bóg, który troszczył się o mnie przez całe me życie aż do dnia dzisiejszego,

16. Anioł, który mnie bronił od wszelkiego złego, niechaj błogosławi tym oto chłopcom. Niechaj moje imię i imię przodków moich, Abrahama i Izaaka, w nich przetrwa; niechaj szeroko rozmnożą się na ziemi.

Wyjścia

Wj 3:1-6

1. Gdy Mojżesz pasał owce swego teścia, Jetry, kapłana Madianitów, zaprowadził pewnego razu owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb.

2. Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Mojżesz widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego.

3. Wtedy Mojżesz powiedział do siebie: Podejdę, żeby się przyjrzeć temu niezwykłemu zjawisku. Dlaczego krzew się nie spala?

4. Gdy zaś Pan ujrzał, że Mojżesz podchodził, żeby się przyjrzeć, zawołał Bóg do niego ze środka krzewu: Mojżeszu, Mojżeszu! On zaś odpowiedział: Oto jestem.

5. Rzekł mu Bóg: Nie zbliżaj się tu! Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

6. Powiedział jeszcze Pan: Jestem Bogiem ojca twego, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Mojżesz zasłonił twarz, bał się bowiem zwrócić oczy na Boga.

Wj 14:19-20

19. Anioł Boży, który szedł na przedzie wojsk izraelskich, zmienił miejsce i szedł na ich tyłach. Słup obłoku również przeszedł z przodu i zajął ich tyły,

20. stając między wojskiem egipskim a wojskiem izraelskim. I tam był obłok ciemnością, tu zaś oświecał noc. I nie zbliżyli się jedni do drugich przez całą noc.

Wj 14:24-25

24. O świcie spojrzał Pan ze słupa ognia i ze słupa obłoku na wojsko egipskie i zmusił je do ucieczki.

25. I zatrzymał koła ich rydwanów, tak że z wielką trudnością mogli się naprzód posuwać. Egipcjanie krzyknęli: Uciekajmy przed Izraelem, bo w jego obronie Pan walczy z Egipcjanami.

Wj 23:20-22

20. Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem.

21. Szanuj go i bądź uważny na jego słowa. Nie sprzeciwiaj się mu w niczym, gdyż nie przebaczy waszych przewinień, bo imię moje jest w nim.

22. Jeśli będziesz wiernie słuchał jego głosu i wykonywał to wszystko, co ci polecam, będę nieprzyjacielem twoich nieprzyjaciół i będę odnosił się wrogo do odnoszących się tak do ciebie.

Wj 32:34

34. Idź teraz i prowadź ten lud, gdzie ci rozkazałem, a mój anioł pójdzie przed tobą. A w dniu mojej kary ukarzę ich za ich grzech.

Wj 33:2

2. I wyślę przed tobą anioła, i wypędzę Kananejczyka, Amorytę, Chetytę, Peryzzytę, Chiwwitę i Jebusytę.

Apokalipsa

Ap 1:1-2

1. Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem, a On wysławszy swojego anioła oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu Janowi.

2. Ten poświadcza, że słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział.

Ap 1:20

20. Co do tajemnicy siedmiu gwiazd, które ujrzałeś w mojej prawej ręce, i co do siedmiu złotych świeczników: siedem gwiazd - to są Aniołowie siedmiu Kościołów, a siedem świeczników - to jest siedem Kościołów.

Ap 2:1

1. Aniołowi Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma w prawej ręce siedem gwiazd, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników:

Ap 3:1

1. Aniołowi Kościoła w Sardes napisz: To mówi Ten, co ma Siedem Duchów Boga i siedem gwiazd: Znam twoje czyny: masz imię, [które mówi], że żyjesz, a jesteś umarły.

Ap 4:5-11

5. A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy, i płonie przed tronem siedem lamp ognistych, które są siedmiu Duchami Boga.

6. Przed tronem - niby szklane morze podobne do kryształu, a w środku tronu i dokoła tronu cztery Zwierzęta pełne oczu z przodu i z tyłu:

7. Zwierzę pierwsze podobne do lwa, Zwierzę drugie podobne do wołu, Zwierzę trzecie mające twarz jak gdyby ludzką i Zwierzę czwarte podobne do orła w locie.

8. Cztery Zwierzęta - a każde z nich ma po sześć skrzydeł - dokoła i wewnątrz są pełne oczu, i spoczynku nie mają, mówiąc dniem i nocą: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący, Który był i Który jest, i Który przychodzi.

9. A ilekroć Zwierzęta oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, żyjącemu na wieki wieków,

10. upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie i oddaje pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzuca przed tronem wieńce swe, mówiąc:

11. Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, boś Ty stworzył wszystko, a dzięki Twej woli istniało i zostało stworzone.

Ap 5:2

2. I ujrzałem potężnego anioła, obwieszczającego głosem donośnym: Kto godzien jest otworzyć księgę i złamać jej pieczęcie?

Ap 5:11-12

11. I ujrzałem, i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i Zwierząt, i Starców, a liczba ich była miriady miriad i tysiące tysięcy,

12. mówiących głosem donośnym: Baranek zabity jest godzien wziąć potęgę i bogactwo, i mądrość, i moc, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo.

Ap 7:1-3

1. Potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech narożnikach ziemi, powstrzymujących cztery wiatry ziemi, aby wiatr nie wiał po ziemi ani po morzu, ani na żadne drzewo.

2. I ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu:

3. Nie wyrządzajcie szkody ziemi ni morzu, ni drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego.

Ap 8:1-13

1. A gdy otworzył pieczęć siódmą, zapanowała w niebie cisza jakby na pół godziny.

2. I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, a dano im siedem trąb.

3. I przyszedł inny anioł, i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie na żar, i dano mu wiele kadzideł, aby dał je w ofierze jako modlitwy wszystkich świętych, na złoty ołtarz, który jest przed tronem.

4. I wzniósł się dym kadzideł, jako modlitwy świętych, z ręki anioła przed Bogiem.

5. Anioł zaś wziął naczynie na żar, napełnił je ogniem z ołtarza i zrzucił na ziemię, a nastąpiły gromy, głosy, błyskawice, trzęsienie ziemi.

6. A siedmiu aniołów, mających siedem trąb, przygotowało się, aby zatrąbić.

7. I pierwszy zatrąbił. A powstał grad i ogień - pomieszane z krwią, i spadły na ziemię. A spłonęła trzecia część ziemi i spłonęła trzecia część drzew, i spłonęła wszystka trawa zielona.

8. I drugi anioł zatrąbił: i jakby wielka góra płonąca ogniem została w morze rzucona, a trzecia część morza stała się krwią

9. i wyginęła w morzu trzecia część stworzeń - te, które mają dusze - i trzecia część okrętów uległa zniszczeniu.

10. I trzeci anioł zatrąbił: i spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia, a spadła na trzecią część rzek i na źródła wód.

11. A imię gwiazdy zowie się Piołun. I trzecia część wód stała się piołunem, i wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie.

12. I czwarty anioł zatrąbił: i została rażona trzecia część słońca i trzecia część księżyca, i trzecia część gwiazd, tak iż zaćmiła się trzecia ich część i dzień nie jaśniał w trzeciej swej części, i noc - podobnie.

13. I ujrzałem, a usłyszałem jednego orła lecącego przez środek nieba, mówiącego donośnym głosem: Biada, biada, biada mieszkańcom ziemi wskutek pozostałych głosów trąb trzech aniołów, którzy mają [jeszcze] trąbić!

Ap 9:1-12

1. I piąty anioł zatrąbił: i ujrzałem gwiazdę, która z nieba spadła na ziemię, i dano jej klucz od studni Czeluści.

Ap 9:13-21

13. I szósty anioł zatrąbił: i usłyszałem jeden głos od czterech rogów złotego ołtarza, który jest przed Bogiem,

14. mówiący do szóstego anioła, który miał trąbę: Uwolnij czterech aniołów, związanych nad wielką rzeką, Eufratem!

15. I zostali uwolnieni czterej aniołowie, gotowi na godzinę, dzień, miesiąc i rok, by pozabijać trzecią część ludzi.

Ap 10:1-11

1. I ujrzałem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, obleczonego w obłok, i tęcza była nad jego głową, a oblicze jego było jak słońce, a nogi jego jak słupy ogniste,

2. i w prawej ręce miał otwartą książeczkę. Nogę prawą postawił na morzu, a lewą na ziemi.

3. I zawołał donośnym głosem tak, jak ryczy lew. A kiedy zawołał, siedem grzmotów przemówiło swym głosem.

4. Skoro przemówiło siedem grzmotów, zabrałem się do pisania, lecz usłyszałem głos mówiący z nieba: Zapieczętuj to, co siedem grzmotów powiedziało, i nie pisz tego!

5. Anioł zaś, którego ujrzałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł ku niebu prawą rękę

6. i przysiągł na żyjącego na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co w nim jest, i ziemię, i to, co w niej jest, i morze, i to, co w nim jest, że już nie będzie zwłoki,

7. ale w dniach głosu siódmego anioła, gdy będzie miał trąbić, misterium Boga się dokona, tak jak podał On dobrą nowinę sługom swym prorokom.

8. A głos, który słyszałem z nieba, znów usłyszałem, jak zwracał się do mnie w słowach: Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi!

9. Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by dał mi książeczkę. I rzecze mi: Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód.

10. I wziąłem książeczkę z ręki anioła i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, a gdy ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności.

11. I mówią mi: Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach.

Ap 11:15-19

15. I siódmy anioł zatrąbił. A w niebie powstały donośne głosy mówiące: Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków!

Ap 12:7-8

7. I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie,

8. ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło.

Ap 14:6

6. Potem ujrzałem innego anioła lecącego przez środek nieba, mającego odwieczną Dobrą Nowinę do obwieszczenia wśród tych, którzy siedzą na ziemi, wśród każdego narodu, szczepu, języka i ludu.

Ap 19:10

10. I upadłem przed jego stopami, by pokłon mu oddać. I mówi: Bacz, abyś tego nie czynił, bo jestem twoim współsługą i braci twoich, co mają świadectwo Jezusa: Bogu samemu złóż pokłon! Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa.

Ap 19:14

14. A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach - wszyscy odziani w biały, czysty bisior.

Łukasza

Łk 1:11-20

11. Naraz ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.

12. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego.

13. Lecz anioł rzekł do niego: Nie bój się Zachariasz! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan.

14. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie.

15. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym.

16. Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, Boga ich;

17. on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych - do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały.

18. Na to rzekł Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku.

19. Odpowiedział mu anioł: Ja jestem Gabriel, który stoję przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną.

20. A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie.

Łk 1:26-38

26. W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret,

27. do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.

28. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, <błogosławiona jesteś między niewiastami>.

29. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.

30. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.

31. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus.

32. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida.

33. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca.

34. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?

35. Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.

36. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną.

37. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego.

38. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.

Łk 2:8-15

8. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą.

9. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli.

10. Lecz anioł rzekł do nich: Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu:

11. dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan.

12. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.

13. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami:

14. Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania.

15. Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił.

Łk 9:26

26. Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w swojej chwale oraz w chwale Ojca i świętych aniołów.

Łk 12:8-9

8. A powiadam wam: Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych;

9. a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.

Łk 15:10

10. Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca.

Łk 16:22

22. Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.

Łk 20:34-36

34. Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.

35. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.

36. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.

Łk 22:43

43. Wtedy ukazał Mu się anioł z nieba i umacniał Go.

Łk 24:4-7

4. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach.

5. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?

6. Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei:

7. Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzeszników i ukrzyżowany, lecz trzeciego dnia zmartwychwstanie.

Łk 24:23

23. a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje.

2 Tesaloniczan

2 Tes 1:7

7. a wam, uciśnionym, dać ulgę wraz z nami, gdy z nieba objawi się Pan Jezus z aniołami swojej potęgi

1 Tymoteusza

1 Tm 3:16

16. A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności. Ten, który objawił się w ciele, usprawiedliwiony został w Duchu, ukazał się aniołom, ogłoszony został poganom, znalazł wiarę w świecie, wzięty został w chwale.

1 Tm 5:21

21. Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, i wybranych aniołów, abyś tego przestrzegał bez uprzedzeń, nie powodując się w niczym stronniczością.

Hebrajczyków

Hbr 1:4-7

4. On (Jezus) o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię.

5. Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził? I znowu: Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem.

6. Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży!

7. Do aniołów zaś powie: Aniołów swych czyni wichrami, sługi swe płomieniami ognia.

Hbr 1:13-14

13. Do któregoż z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek Twoich stóp.

14. Czyż nie są oni wszyscy duchami przeznaczonymi do usług, posłanymi na pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie?

Hbr 2:2-9

2. Jeśli bowiem objawiona przez aniołów mowa była mocna, a wszelkie przekroczenie i nieposłuszeństwo otrzymało słuszną zapłatę,

3. jakże my unikniemy /kary/, jeśli nie będziemy się troszczyć o tak wielkie zbawienie? Było ono głoszone na początku przez Pana, a umocnione u nas przez tych, którzy je słyszeli.

4. Bóg zaś uwierzytelnił je cudami, znakami przedziwnymi, różnorakimi mocami i udzielaniem Ducha Świętego według swej woli.

5. Nie aniołom bowiem poddał przyszły świat, o którym mówimy.

6. Ktoś to na pewnym miejscu stwierdził uroczyście, mówiąc: Czym jest człowiek, że pamiętasz o nim, albo syn człowieczy, że się troszczysz o niego;

7. mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.

8. Wszystko poddałeś pod jego stopy. Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie zostawił nie poddanego Jemu. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane.

9. Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był pomniejszony, chwałą i czcią ukoronowanego za cierpienia śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci.

Hbr 2:16

16. Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe.

Hbr 13:2

2. Nie zapominajmy też o gościnności, gdyż przez nią niektórzy, nie wiedząc, aniołom dali gościnę.

1 Piotra

1 Ptr 1:12

12. Im też zostało objawione, że nie im samym, ale raczej wam miały służyć sprawy obwieszczone wam przez tych, którzy wam głosili Ewangelię mocą zesłanego z nieba Ducha Świętego. Wejrzeć w te sprawy pragną aniołowie.

2 Piotra

2 Ptr 2:4

4. Jeżeli bowiem Bóg aniołom, którzy zgrzeszyli, nie odpuścił, ale wydał ich do ciemnych lochów Tartaru, aby byli zachowani na sąd;

2 Ptr 2:11

11. Tymczasem aniołowie, których siła i potęga jest większa, nie wnoszą przeciwko nim przed Pana przeklinającego wyroku potępienia.

Dzieje Apostolskie

Dz 1:10-11

10. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach.

11. I rzekli: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba.

Dz 5:19-20

19. Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich powiedział:

20. Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa tego życia!

Dz 7:30-35

30. Po czterdziestu latach ukazał mu się na pustyni góry Synaj anioł Pański w płomieniu ognistego krzaka.

31. Zobaczywszy /go/ Mojżesz podziwiał ten widok, lecz kiedy podszedł bliżej, aby się przyjrzeć, rozległ się głos Pana:

32. Jam jest Bóg twoich przodków, Bóg Abrahama i Izaaka, i Jakuba. Przeraził się Mojżesz i nie śmiał patrzeć.

33. Zdejmij sandały z nóg - powiedział do niego Pan - bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą.

34. Długo patrzyłem na ucisk ludu mego w Egipcie i wysłuchałem jego westchnień, i zstąpiłem, aby ich wyzwolić. Przyjdź, poślę cię teraz do Egiptu.

35. Tego właśnie Mojżesza, którego zaparli się mówiąc: Któż ciebie ustanowił panem i sędzią? - tego właśnie Bóg wysłał jako wodza i wybawcę pod opieką anioła, który się mu ukazał w krzaku.

Dz 8:26

26. Wstań i idź około południa na drogę, która prowadzi z Jerozolimy do Gazy: jest ona pusta - powiedział anioł Pański do Filipa.

Dz 10:3-7

3. Około dziewiątej godziny dnia ujrzał wyraźnie w widzeniu anioła Pańskiego, który wszedł do niego i powiedział: Korneliuszu!

4. On zaś wpatrując się w niego z lękiem zapytał: Co, panie? Odpowiedział mu: Modlitwy twoje i jałmużny stały się ofiarą, która przypomniała ciebie Bogu.

5. A teraz poślij ludzi do Jafy i sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem!

6. Jest on gościem pewnego Szymona, garbarza, który ma dom nad morzem.

7. Kiedy znikł anioł, który z nim mówił, [Korneliusz] zawołał dwóch domowników i pobożnego żołnierza spośród swoich podwładnych.

Dz 10:22

22. A oni odpowiedzieli: Setnik Korneliusz, człowiek sprawiedliwy i bogobojny, o czym zaświadczyć może cała ludność żydowska, otrzymał polecenie od anioła świętego, aby cię wezwał do swego domu i wysłuchał tego, co mu powiesz.

Dz 10:30-33

30. Korneliusz odpowiedział: Cztery dni temu, gdy modliłem się o godzinie dziewiątej w swoim domu, stanął przede mną mąż w lśniącej szacie

31. i rzekł: "Korneliuszu, twoja modlitwa została wysłuchana i Bóg wspomniał na twoje jałmużny.

32. Poślij więc do Jafy i wezwij Szymona, zwanego Piotrem. Jest on gościem w domu Szymona garbarza, nad morzem".

33. Posłałem więc natychmiast do ciebie, a ty dobrze zrobiłeś, żeś przyszedł. Teraz my wszyscy stoimy przed Bogiem, aby wysłuchać wszystkiego, co Pan tobie polecił.

Dz 11:13-14

13. On nam opowiedział, jak zobaczył anioła, który zjawił się w jego domu i rzekł: "Poślij do Jafy i sprowadź Szymona, zwanego Piotrem!

14. On cię pouczy, jak zbawisz siebie i cały swój dom".

Dz 12:7-11

7. Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąceniem w bok obudził Piotra i powiedział: Wstań szybko! Równocześnie z rąk [Piotra] opadły kajdany.

8. Przepasz się i włóż sandały! - powiedział mu anioł. A gdy to zrobił, rzekł do niego: Narzuć płaszcz i chodź za mną!

9. Wyszedł więc i szedł za nim, ale nie wiedział, czy to, co czyni anioł, jest rzeczywistością; zdawało mu się, że to widzenie.

10. Minęli pierwszą i drugą straż i doszli do żelaznej bramy, prowadzącej do miasta. Ta otwarła się sama przed nimi. Wyszli więc, przeszli jedną ulicę i natychmiast anioł odstąpił od niego.

11. Wtedy Piotr przyszedł do siebie i rzekł: Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi.

Dz 12:21-23

21. W oznaczonym dniu Herod ubrany w szaty królewskie zasiadł na tronie i miał do nich mowę.

22. A lud wołał: To głos boga, a nie człowieka!

23. Natychmiast poraził go anioł Pański za to, że nie oddał czci Bogu. I wyzionął ducha, stoczony przez robactwo.

Dz 23:8-9

8. Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania, ani anioła, ani ducha, a faryzeusze uznają jedno i drugie.

9. Zrobiła się wielka wrzawa, zerwali się niektórzy z uczonych w Piśmie spośród faryzeuszów, wykrzykiwali wojowniczo: Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku. A jeśli naprawdę mówił do niego duch albo anioł?

Dz 27:22-25

22. A teraz radzę wam być dobrej myśli, bo nikt z was nie zginie, tylko okręt.

23. Tej nocy ukazał mi się anioł Boga, do którego należę i któremu służę, i powiedział:

24. Nie bój się, Pawle, musisz stanąć przed Cezarem i Bóg podarował ci wszystkich, którzy płyną razem z tobą.

25. Bądźcie więc dobrej myśli, bo ufam Bogu, że będzie tak, jak mi powiedziano.

Barucha

Ba 6:6

6. Mój bowiem anioł jest z wami i on sam szukać będzie dusz waszych.

Marka

Mr 1:13

13. Czterdzieści dni przebył na pustyni, kuszony przez szatana. żył tam wśród zwierząt, aniołowie zaś usługiwali Mu.

Mr 8:38

38. Kto się bowiem Mnie i słów moich zawstydzi przed tym pokoleniem wiarołomnym i grzesznym, tego Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swojego razem z aniołami świętymi.

Mr 12:25

25. Gdy bowiem powstaną z martwych, nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie w niebie.

Mr 13:27

27. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba.

Mr 13:32

32. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.

Mr 16:5-7

5. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły.

6. Lecz on rzekł do nich: Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli.

7. Lecz idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: Idzie przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział.

Sofoniasza

So 1:5

5. (Wytępię) także tych, którzy na dachach oddają pokłon wojsku niebieskiemu i tych, którzy oddają pokłon, przysięgając na Pana i przysięgając (również) na Milkoma,

Zachariasza

Za 1:8-15

8. Miałem widzenie w nocy: Oto jakiś jeździec na koniu kasztanowatym stał wśród mirtów w dolinie, a za nim konie kasztanowate, kare i białe.

9. Zapytałem: Co to znaczy - panie mój? Anioł, który mówił do mnie, odpowiedział: Wyjaśnię ci ich znaczenie.

10. W tej chwili odezwał się jeździec stojący wśród mirtów i odpowiedział tymi słowami: To są ci, których Pan posłał, aby obiegli ziemię.

11. Lecz oni sami zwrócili się do anioła Pańskiego, który stał wśród mirtów, i oznajmili: Przeszliśmy ziemię wzdłuż i wszerz - a oto wszędzie panuje pokój.

12. Wtedy anioł Pański zapytał tymi słowami: Panie Zastępów, czy długo jeszcze nie przebaczysz Jerozolimie i miastom Judy, na które gniewasz się już lat siedemdziesiąt?

13. W odpowiedzi danej aniołowi, który mówił do mnie, słowa Pana zabrzmiały zmiłowaniem i pociechą.

14. Po czym anioł, który mówił do mnie, takie dał mi polecenie: Rozgłaszaj, że tak powiedział Pan Zastępów: Darzę Jeruzalem i Syjon ogromną miłością,

15. lecz gniew mój zaciążył nad narodami pysznymi, bo gdy Ja się gniewałem tylko trochę, one przesadziły w karaniu.

Za 2:2

2. Co one oznaczają? - zapytałem anioła, który mówił do mnie. A on odpowiedział: To są rogi, które przygniotły Judę, <Izraela> i Jeruzalem.

Za 2:7-8

7. I wystąpił anioł, który do mnie mówił, a przed nim stanął inny anioł,

8. któremu on nakazał: Spiesz i powiedz temu młodzieńcowi: Jerozolima pozostanie bez murów, gdyż tak wiele ludzi i zwierząt w niej będzie.

Za 3:1-7

1. Potem Pan ukazał mi arcykapłana Jozuego, który stał przed aniołem Pańskim, a po jego prawicy stał szatan oskarżając go.

2. Anioł Pański tak przemówił do szatana: Pan zakazuje ci tego, szatanie, zakazuje ci tego Pan, który wybrał Jeruzalem. Czyż nie jest on niby głownia wyciągnięta z pożogi?

3. A Jozue, stojący przed aniołem, miał szaty brudne.

4. I zwrócił się anioł do tych, którzy stali przed nim: Zdejmijcie z niego brudne szaty! Do niego zaś rzekł: Patrz - zdejmuję z ciebie twoją winę i przyodziewam cię szatą wspaniałą.

5. I tak mówił jeszcze: Włóżcie mu na głowę czysty zawój. I włożyli mu na głowę czysty zawój, i przyodziali go wspaniale. A działo się to w obecności anioła Pańskiego.

6. Po czym anioł Pański napomniał uroczyście Jozuego:

7. Tak mówi Pan Zastępów: Jeżeli wytrwasz na moich drogach, jeżeli wierny będziesz posłudze dla Mnie, uczynię cię przełożonym mojego domu i opiekunem moich przedsionków i policzę cię w poczet tych, którzy tutaj stoją.

Za 4:1-6

1. Anioł, który mówił do mnie, zbudził mnie znowu, jak budzi się kogoś śpiącego.

2. I zapytał mnie: Co widzisz? Odpowiedziałem: Widzę świecznik, cały ze złota, a u jego szczytu zbiornik, podtrzymujący siedem lamp, a każda lampa ma siedem palników.

3. I dwie oliwki stoją, jedna z prawej strony, a druga z lewej strony zbiornika.

4. Zapytałem anioła, który mówił do mnie: Co to wszystko znaczy, panie mój?

5. Anioł, który do mnie mówił, odpowiedział: Nie wiesz, co to wszystko znaczy? Odrzekłem: Nie, panie mój?

6. W odpowiedzi przemówił do mnie: Oto słowo Pańskie do Zorobabela: Nie siła, nie moc, ale Duch mój [dokończy dzieła] - mówi Pan Zastępów.

Za 5:1-11

1. Potem znowu podniósłszy oczy patrzyłem. I oto [ukazał się] zwój latający.

2. I zapytał mnie [anioł]: Co widzisz? Odpowiedziałem: Widzę zwój, długości dwudziestu łokci i szerokości dziesięciu łokci, unoszący się w powietrzu.

3. Wytłumaczył mi znowu: To jest przekleństwo, które zawisło nad całym krajem. Według niego zostanie każdy złodziej i każdy krzywoprzysięzca stąd wytępiony.

4. Pozwolę mu działać - wyrocznia Pana Zastępów - a spadnie ono na dom złodzieja i na dom tego, kto fałszywą przysięgą bezcześci moje Imię, wtargnie do wnętrza i w zgliszcza zamieni przyciesie i mury.

5. Potem ukazał się anioł, który mówił do mnie, i rzekł: Podnieś oczy i popatrz na zbliżający się przedmiot.

6. Zapytałem: Co to jest? Odpowiedział: Zbliża się dzban. I dodał: To zresztą można zobaczyć w każdym zakątku świata.

7. Potem podniosła się ołowiana pokrywa i zobaczyłem we wnętrzu dzbana siedzącą kobietą.

8. I rzekł: To jest bezbożność, i zepchnął ją z powrotem do wnętrza dzbana, a otwór zakrył ołowianą płytą.

9. Potem podniósłszy oczy patrzyłem. I oto zobaczyłem dwie kobiety. Zbliżały się na skrzydłach, rozpostartych na wietrze niby skrzydła bociana, i poniosły dzban wysoko między niebem a ziemią.

10. Zwróciłem się do anioła, który do mnie mówił, z zapytaniem: Dokąd one poniosą ten dzban?

11. Odpowiedział: Do kraju Szinear, by tam zbudować dla niego dom. Tam złożą dzban na ustalonej dla niego podstawie.

Za 6:4-5

4. Anioła zaś, który mówił do mnie, tak zapytałem: Co one oznaczają, panie mój?

5. I dał mi taką odpowiedź: To wyruszają cztery wichry nieba, które się stawiły przed Panem całej ziemi.

Za 12:8

8. W owym dniu Pan będzie obroną mieszkańców Jeruzalem, a każdy z nich, kto jest słaby, będzie jak Dawid, a dom Dawida jak bóstwo, jak anioł Pański na ich czele.

Malachiasza

Ml 3:1

1. Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów.

Liczb

Lb 20:16

16. Wołaliśmy wtedy do Pana, a On usłyszał głos nasz i posłał anioła, który nas wyprowadził z Egiptu. Znajdujemy się teraz w Kadesz, mieście położonym na granicy twego obszaru.

Lb 22:21-35

21. Wstał więc Balaam rano, osiodłał swoją oślicę i pojechał z książętami Moabu.

22. Jego wyjazd rozpalił gniew Pana i anioł Pana stanął na drodze przeciw niemu, by go zatrzymać. On zaś w towarzystwie dwóch sług jechał na swojej oślicy.

23. Gdy oślica zobaczyła anioła Pana stojącego z wyciągniętym mieczem na drodze, zboczyła z drogi i poszła w pole. Balaam uderzył ją, chcąc zawrócić na właściwą drogę.

24. Wtedy stanął anioł Pana na ciasnej drodze między winnicami, a mur był z jednej i z drugiej strony.

25. Gdy oślica zobaczyła anioła Pana, przyparła do muru i przytarła nogę Balaama do tego muru, a on ponownie zaczął bić oślicę.

26. Anioł posunął się dalej i stanął w miejscu tak ciasnym, że nie było można go wyminąć ani z prawej, ani też z lewej strony.

27. Gdy oślica ujrzała znowu anioła Pana, położyła się pod Balaamem. Rozgniewał się więc Balaam bardzo i zaczął okładać oślicę kijem.

28. Wówczas otworzył Pan usta oślicy, i rzekła do Balaama: Cóż ci uczyniłam, żeś mnie zbił już trzy razy?

29. Balaam odpowiedział oślicy: Dlatego, żeś sobie drwiła ze mnie. Gdybym tak miał miecz w ręku, już bym cię zabił!

30. Oślica jednak rzekła do Balaama: Czyż nie jestem twoją oślicą, na której jeździsz, odkąd jesteś, aż po dzień dzisiejszy? Czyż miałam zwyczaj czynić ci coś podobnego? Odpowiedział: Nie!

31. Wtedy otworzył Pan oczy Balaama i zobaczył on anioła Pana, stojącego na drodze z obnażonym mieczem w ręku. Ukląkł więc i oddał pokłon twarzą do ziemi.

32. Anioł zaś Pana rzekł do niego: Czemu aż trzy razy zbiłeś swoją oślicę? Ja jestem tym, który przyszedł, aby ci bronić przejazdu, albowiem droga twoja jest dla ciebie zgubna.

33. Oślica ujrzała mnie i trzy razy usunęła się z drogi. Gdyby się nie usunęła, byłbym cię dawno zabił, a ją przy życiu zostawił.

34. Rzekł więc Balaam do anioła Pana: Zgrzeszyłem. Nie wiedziałem, że ty stanąłeś przeciwko mnie na drodze. Teraz jednak, gdy wiem, że ci się droga moja nie podoba, chcę wracać.

35. Lecz anioł Pana rzekł do Balaama: Idź z tymi mężami, ale nie mów nic innego ponad to, co ci powiem. Poszedł więc Balaam z książętami Balaka.

Sędziów

Sdz 5:23

23. Przeklinajcie Meroz! - rzekł Anioł Pana - bardzo przeklinajcie jego mieszkańców, bo nie przybyli na pomoc Panu, na pomoc Panu wśród bohaterów.

Sdz 13:2-24

2. W Sorea, w pokoleniu Dana, żył pewien mąż imieniem Manoach. Żona jego była niepłodna i nie rodziła.

3. Anioł Pana ukazał się owej kobiecie mówiąc jej: Otoś teraz niepłodna i nie rodziłaś, ale poczniesz i porodzisz syna.

4. Lecz odtąd strzeż się: nie pij wina ani sycery i nie jedz nic nieczystego.

5. Oto poczniesz i porodzisz syna, a brzytwa nie dotknie jego głowy, gdyż chłopiec ten będzie Bożym nazirejczykiem od chwili urodzenia. On to zacznie wybawiać Izraela z rąk filistyńskich.

6. Poszła więc kobieta do swego męża i tak rzekła do niego: Przyszedł do mnie mąż Boży, którego oblicze było jakby obliczem Anioła Bożego - pełne dostojeństwa.

7. Rzekł do mnie: Oto poczniesz i porodzisz syna, lecz odtąd nie pij wina ani sycery, ani nie jedz nic nieczystego, bo chłopiec ten będzie Bożym nazirejczykiem od chwili urodzenia aż do swojej śmierci.

8. Wówczas modlił się Manoach do Pana mówiąc: Proszę cię, Panie, niech mąż Boży, którego posłałeś, przyjdzie raz jeszcze do nas i niech nas nauczy, co mamy czynić z chłopcem, który się narodzi!

9. A Bóg wysłuchał głosu Manoacha: Anioł Boży przyszedł jeszcze raz do tej kobiety, kiedy siedziała na polu. Męża jej Manoacha nie było przy niej.

10. Pobiegła więc kobieta skwapliwie do swego męża z wiadomością: Oto ukazał mi się ten mąż, który owego dnia przybył do mnie.

11. Manoach wstał, poszedł za swoją żoną i przyszedł do owego męża, zwracając się do niego słowami: Czy to ty jesteś owym mężem, który rozmawiał z moją żoną? - Odpowiedział: Ja.

12. Rzekł więc Manoach: A gdy się spełni twoje słowo, jakie zasady i jakie obyczaje winien mieć chłopiec?

13. Rzekł Anioł Pana do Manoacha: Niech się twoja żona wystrzega tego wszystkiego, co jej powiedziałem.

14. Niech (syn) nie używa nic z tego, co pochodzi z winorośli, niech nie pije wina ani sycery, ani też niech nie spożywa nic nieczystego, lecz niech zachowuje to, co jej poleciłem.

15. Rzekł jeszcze Manoach do Anioła Pana: Pozwól, że cię zatrzymamy i przygotujemy ci koźlątko.

16. Nie wiedział bowiem Manoach, że to był Anioł Pana.

17. Jednakże Anioł Pana rzekł do Manoacha: Nawet gdybyś mnie zatrzymał, nie będę spożywał twojego chleba. Natomiast jeśli chcesz przygotować całopalenie, złóż je dla Pana.

18. Wówczas rzekł Manoach do Anioła Pana: Jakie jest imię twoje, abyśmy, gdy spełni się słowo twoje, mogli cię uczcić.

19. Odpowiedział mu Anioł: Dlaczego pytasz się o moje imię: ono jest tajemnicze.

20. Następnie Manoach przyniósł koźlę oraz ofiarę pokarmową i na skale ofiarował je Panu, który działa tajemniczo. A Manoach i jego żona patrzyli.

21. Gdy płomień unosił się z ołtarza ku niebu, Anioł Pan wstąpił w płomień ołtarza, a Manoach i jego żona widząc to padli twarzą na ziemię.

22. Odtąd nie ukazał się już więcej Anioł Pana Manoachowi i jego żonie. Wówczas poznał Manoach, że to był Anioł Pana.

23. Potem rzekł Manoach do żony: Z całą pewnością pomrzemy, bowiem ujrzeliśmy Boga.

24. Żona mu odpowiedziała: Gdyby Pan miał zamiar pozbawić nas życia, nie przyjąłby z rąk naszych całopalenia i ofiary pokarmowej ani też nie okazałby nam tego wszystkiego, ani też nie objawiłby nam teraz takich rzeczy.

2 Samuela

2 Sm 14:17

17. Tak sobie mówiła twoja służebnica: Słowo mojego pana, króla, będzie może dla mnie uspokojeniem, wszak pan mój, król, jest jak anioł Boży, który wysłucha tego, co dobre, i tego, co złe. Pan, Bóg twój, niech będzie z tobą!

2 Sm 14:20

20. Ażeby sprawie nadać inny wygląd, sługa twój, Joab, w ten sposób postąpił. Pan mój jest jednak bardzo mądry: jak anioł Boży, wie wszystko, co się dzieje na ziemi.

2 Sm 19:28

28. Tymczasem na sługę twego rzucono oszczerstwo przed moim panem i królem. Ale pan mój, król, jest jak anioł Boży. Postąp więc, jak ci się wyda słuszne.

2 Sm 22:11

11. Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.

2 Sm 24:16-17

16. Anioł wyciągnął już rękę nad Jerozolimą, by ją wyniszczyć; wtedy Pan ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do Anioła, niszczyciela ludności: Wystarczy! Cofnij rękę! Anioł Pański znajdował się obok klepiska Arauny Jebusyty.

17. Dawid widząc, że Anioł zabija lud, wołał do Pana: To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Niech Twoja ręka obróci się raczej na mnie i na dom mego ojca!

1 Królewska

1 Krl 19:4-8

4. a sam na [odległość] jednego dnia drogi poszedł na pustynię. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, rzekł: Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków.

5. Po czym położył się tam i zasnął. A oto anioł, trącając go, powiedział mu: Wstań, jedz!

6. Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Zjadł więc i wypił, i znów się położył.

7. Powtórnie anioł Pański wrócił i trącając go, powiedział: Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga.

8. Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb.

2 Królewska

2 Krl 1:3

3. Lecz Anioł Pański powiedział do Eliasza z Tiszbe: Wstań, wyjdź naprzeciw posłańców króla Samarii i powiedz im: Czyż nie ma Boga w Izraelu, że wy idziecie wywiadywać się u Beelzebuba, boga Ekronu?

2 Krl 1:15

15. Wtedy Anioł Pański powiedział do Eliasza: Zejdź z nim razem, nie bój się go! Eliasz podniósł się i zszedł z nim razem do króla,

2 Krl 19:34-35

34. Otoczę opieką to miasto i ocalę je przez wzgląd na Mnie i na sługę mego, Dawida.

35. Tejże samej nocy wyszedł Anioł Pański i pobił w obozie Asyryjczyków sto osiemdziesiąt pięć tysięcy ludzi. Rano, kiedy wstali, oto ci wszyscy byli martwymi ciałami.

1 Kronik

1 Krn 21:15-20

15. I posłał Bóg Anioła do Jerozolimy, aby ją wyniszczyć, lecz gdy ten dokonywał zniszczenia, wejrzał Pan i ulitował się nad nieszczęściem i rzekł do Anioła-niszczyciela: Wystarczy! Cofnij twą rękę! Stał wtedy Anioł Pański blisko klepiska Ornana Jebusyty.

16. Dawid, podniósłszy oczy, ujrzał Anioła Pańskiego, stojącego między ziemią i niebem, a w ręku jego - miecz wyciągnięty nad Jerozolimą. Dawid więc i starszyzna obleczeni w wory padli na twarze.

17. I rzekł Dawid do Boga: Czyż to nie ja rozkazałem policzyć naród? To ja zgrzeszyłem, to ja zawiniłem, a te owce cóż uczyniły? Panie, Boże mój, niechaj Twoja ręka obróci się na mnie i na dom mojego ojca, a nie na Twój lud, aby go wytracić!

18. Wtedy Anioł Pański rzekł do Gada, aby oznajmił Dawidowi, że Dawid powinien iść i wznieść ołtarz Panu na klepisku Ornana Jebusyty.

19. Dawid więc poszedł na słowo Gada, który przemawiał w imieniu Pana.

20. Ornan obrócił się i ujrzał Anioła, on i czterej synowie jego i ukryli się; Ornan młócił wtedy pszenicę.

1 Krn 21:26-27

26. Następnie zbudował ołtarz Panu i złożył ofiary całopalne i ofiary biesiadne. Wzywał Pana, który go wysłuchał, zsyłając ogień z nieba na ołtarz całopalenia.

27. Nakazał więc Pan Aniołowi, by schował swój miecz do pochwy.

1 Krn 21:29-30

29. Przybytek zaś Pański, który Mojżesz zbudował na pustyni, i ołtarz całopalenia, znajdował się wtedy na wyżynie w Gibeonie,

30. ale Dawid nie śmiał tam iść, aby radzić się Boga, ponieważ lękał się miecza Anioła Pańskiego.

2 Kronik

2 Krn 32:20-22

20. Król Ezechiasz i prorok Izajasz, syn Amosa, modlili się w tej sprawie, wołając ku niebu.

21. Wtedy Pan wysłał anioła, który wytępił wszystkich dzielnych wojowników oraz książąt i dowódców wraz z naczelnikami w obozie króla asyryjskiego. Musiał więc wrócić do swego kraju ze wstydem na twarzy. Wszedł potem do świątyni swego bożka, a właśni jego synowie sprawili, że padł pod mieczem.

22. Tak to Pan ocalił Ezechiasza i mieszkańców Jerozolimy z ręki Sennacheryba, króla asyryjskiego, i z ręki wszystkich nieprzyjaciół. Obdarzył ich pokojem na wszystkich granicach.

Tobiasza

Tb 3:16-17 Archanioł Rafał

16. I tej godziny modlitwa obojga została wysłuchana wobec majestatu Boga.

17. I został posłany Rafał, aby uleczyć obydwoje: Tobiasza, aby mu zdjąć bielmo z oczu, tak, aby oczyma swymi znowu oglądał światło Boże, i Sarę, córkę Raguela, aby ją dać Tobiaszowi, synowi Tobiasza, za żonę i odpędzić od niej złego ducha Asmodeusza, ponieważ Tobiaszowi przysługuje prawo otrzymać ją w dziedzictwie przed wszystkimi, którzy ją pragną poślubić. W tym czasie powrócił Tobiasz z podwórza swego domu. Także Sara, córka Raguela, zeszła z górnej izby.

Tb 5:4-17 Archanioł Rafał - Azariasz

4. I poszedł Tobiasz poszukać człowieka, który wyruszy razem z nim do Medii, a będzie znał drogę. A gdy wyszedł, spotkał stojącego przed sobą anioła Rafała, a nie wiedział, że jest to anioł Boży.

5. I odezwał się do niego: Skąd jesteś, młodzieńcze? A ten mu odpowiedział: Jestem spośród synów Izraela, twoich braci, a przyszedłem tu, aby nająć się do pracy. I rzekł mu Tobiasz: Czy wiesz ty, jaką drogą udać się do Medii?

6. On zaś odpowiedział: Oczywiście, często tam bywałem i znam z doświadczenia wszystkie drogi. Nieraz podróżowałem do Medii, przebywałem u Gabaela, brata naszego, który mieszka w Raga w Medii. Od Ekbatany do Raga jest dobre dwa dni drogi. Leży bowiem ono na górze.

7. I rzekł do niego Tobiasz: Zaczekaj tu na mnie, młodzieńcze, dopóki nie pójdę i nie opowiem tego memu ojcu. Albowiem jesteś mi potrzebny, aby iść ze mną, a ja dam ci należną zapłatę.

8. A ten mu odpowiedział: Ja poczekam, tylko nie bądź tam długo!

9. I poszedł Tobiasz, i powiedział ojcu swemu, i rzekł do niego: Oto znalazłem człowieka spośród braci naszych, z synów Izraela. I odpowiedział mu ojciec: Zawołaj mi tego człowieka, abym dokładnie poznał, z jakiego to on jest rodu i z którego pokolenia pochodzi, i czy jest godny zaufania, aby ci towarzyszyć, dziecko moje.

10. Wtedy Tobiasz wyszedł, zawołał go i rzekł do niego: Młodzieńcze, ojciec cię woła. I przyszedł do niego, a Tobiasz pozdrowił go pierwszy. A Rafał rzekł do niego: Niech cię spotka wiele radości! Odpowiadając na to Tobiasz powiedział do niego: Z czego mam się radować? Jestem człowiekiem pozbawionym wzroku i nie widzę światła nieba, ale siedzę w ciemnościach, jak umarli, którzy już nie oglądają światła. Żyjąc, przebywam wśród umarłych, słyszę głosy ludzi, ale żadnego nie widzę. A ten mu odpowiada: Ufaj, bliska jest już u Boga chwila, aby cię uzdrowić, ufaj! Na to odezwał się do niego Tobiasz: Mój syn Tobiasz ma zamiar odbyć podróż do Medii. Czy mógłbyś iść razem z nim i poprowadzić go? Dam ci za to należną zapłatę, bracie. I odpowiedział mu: Mogę z nim wyruszyć, znam wszystkie drogi i często chodziłem do Medii. Przeszedłem wszystkie doliny i góry i znam wszystkie jej szlaki.

11. I rzekł mu Tobiasz: Z jakiej rodziny ty jesteś i z którego pokolenia, powiedz mi to, bracie!

12. Odpowiedział: Na co ci jest potrzebne pokolenie? A ten odrzekł: Chcę poznać naprawdę, czyim synem jesteś, bracie, i jakie jest twoje imię.

13. Na co otrzymał odpowiedź: Jestem Azariasz, syn wielkiego Ananiasza, spośród twoich braci.

14. I powiedział mu Tobiasz: Witaj i bądź pozdrowiony, bracie! Nie gniewaj się na mnie, bracie, ale chciałem wiedzieć prawdę i poznać twoją rodzinę. Okazuje się, że jesteś moim krewnym i pochodzisz z pięknego i dobrego rodu. Znałem Ananiasza i Natana, dwóch synów wielkiego Szemajasza. Oni obaj chodzili ze mną do Jerozolimy i tam ze mną pokłon Bogu oddawali, i nie zeszli na bezdroża. Twoi bracia są dobrymi ludźmi. Ze szlachetnego rody ty jesteś, dlatego radośnie przybywaj!

15. I mówił dalej do niego: Ja ci daję jako zapłatę drachmę za dzień i utrzymanie takie samo, jak i mojemu synowi.

16. Idźże więc z moim synem, a jeszcze dodam ci coś do zapłaty.

17. A on odpowiedział: Wybiorę się z nim w drogę. Nie bój się! Zdrowi wyjdziemy i zdrowi powrócimy do ciebie, ponieważ droga jest bezpieczna. I rzekł do niego Tobiasz: Niech będzie z tobą błogosławieńtwo, bracie! A potem zawołał syna swego i rzekł do niego: Dziecko, przygotuj się do drogi i idź razem z bratem twoim, a Bóg, który jest w niebie, niech was ma w swej opiece tam i niech was przyprowadzi do mnie zdrowych, a anioł Jego niech wam towarzyszy i zachowa cało, dziecko moje! I Tobiasz wyszedł, aby wybrać się w drogę, i ucałował ojca swego i matkę. I rzekł mu Tobiasz starszy: Idź zdrów!

Tb 5:22

22. Nie martw się i nie lękaj o niego, siostro! Towarzyszy mu bowiem dobry anioł, więc będzie miał szczęśliwą podróż i wróci zdrowy.

Tb 6:1-19 Archanioł Rafał - Azariasz

1. I poszedł chłopiec, a razem z nim anioł, a także i pies wyszedł z nim i podróżował razem z nimi. Tak podróżowali obaj i zastała ich pierwsza noc, i przenocowali nad rzeką Tygrys.

2. Chłopiec wszedł do rzeki Tygrys, aby umyć sobie nogi. Wtedy wynurzyła się z wody wielka ryba i chciała odgryźć nogę chłopca. Na to on krzyknął.

3. A anioł rzekł chłopcu: Uchwyć ją i nie puszczaj tej ryby! I uchwycił chłopiec mocno rybę i wyciągnął ją na ląd.

4. Wtedy powiedział mu znowu anioł: Rozpłataj tę rybę i wyjmij z niej żółć, serce i wątrobę, i zostaw je przy sobie, a wnętrzności odrzuć! Żółć bowiem, serce i wątroba jej są pożytecznym lekarstwem.

5. Młodzieniec rozpłatał rybę i położył razem żółć, serce i wątrobę. Część ryby upiekli i zjedli, a resztę z niej zachował zasoloną.

6. Potem poszli obaj dalej, aż przyszli do Medii.

7. A młodzieniec zapytał anioła i rzekł mu: Bracie Azariaszu, co za lekarstwo jest w sercu, w wątrobie i w żółci ryby?

8. A ten mu odpowiedział: Serce i wątrobę ryby spal przed mężczyzną lub kobietą, których opanował demon lub zły duch, a zniknie opętanie i już nigdy nie zwiąże się z nim.

9. A żółcią trzeba potrzeć oczy człowieka, które pokryło bielmo, dmuchnąć potem na nie, na to bielmo, a oczy będą zdrowe.

10. A kiedy przybyli do Medii i zbliżyli się do Ekbatany,

11. odezwał się Rafał do młodzieńca: Bracie Tobiaszu! On mu odpowiedział: Oto jestem, a ten oświadczył: Tę noc musimy przepędzić u Raguela. Jest to człowiek z twojego rodu i ma córkę imieniem Sara.

12. A oprócz jedynaczki Sary nie posiada on ani syna, ani córki. Ty między wszystkimi ludźmi jesteś najbliższy jej krewny, ona należy się tobie i cały majątek jej ojca słusznie przypadnie tobie jako dziedzictwo. Jest to dziewczę rozsądne, mężne i bardzo piękne, a i ojca ma dobrego.

13. I dodał: Prawnie ci się należy wziąć ją za żonę. Ale słuchaj mnie, bracie: Ja chcę tej nocy pomówić z ojcem o córce, abyśmy ją dostali dla ciebie jako narzeczoną. A kiedy powrócimy z Raga, wyprawimy z nią wesele. Wiem, że Raguel nie będzie mógł ci jej odmówić lub zaręczyć z innym. Narazi się on na śmierć, według wyroku księgi Prawa Mojżeszowego, bo on wie, że tobie przed innym jakimkolwiek mężczyzną należy się wziąć w dziedzictwie jego córkę. A więc słuchaj mnie, bracie! Pomówimy tej nocy o dziewczynie i zaręczymy ją z tobą. A kiedy powrócimy z Raga, zabierzemy ją i przyprowadzimy ze sobą do twego domu.

14. A Tobiasz w odpowiedzi rzekł Rafałowi: Bracie Azariaszu, ja słyszałem, że ona była wydawana już za siedmiu mężów i że oni zmarli w swych komnatach małżeńskich tej nocy, kiedy zbliżali się do niej. Słyszałem także, jak niektórzy mówili, że zabija ich demon.

15. Teraz to i ja się boję, ponieważ jej samej nie dzieje się krzywda, lecz ktokolwiek chce się zbliżyć do niej, zabija go demon. Jestem jedynakiem ojca mego. Nie mogę umrzeć i tak doprowadzić do grobu życia mojego ojca i matki skutkiem żałoby po mnie. A przecież nie mają drugiego syna, aby ich pogrzebał.

16. A on odpowiedział mu na to: Nie przypominasz ty sobie polecenia twego ojca, który ci rozkazał wziąć żonę z domu ojca twego? A więc posłuchaj mnie teraz, bracie: nie martw się o tego demona, ale bierz ją za żonę. Jestem przekonany, że tej nocy ją otrzymasz jako żonę.

17. A kiedy będziesz wstępował do komnaty małżeńskiej, zabierz część wątroby ryby i serce i połóż to na rozżarzone do kadzenia węgle. Potem rozejdzie się zapach, demon go poczuje i ucieknie, i nie pojawi się przy niej po wieczne czasy.

18. A gdy już będziesz miał z nią się złączyć, powstańcie najpierw oboje i módlcie się, i proście Pana nieba, aby okazał wam miłosierdzie i ocalił was. Nie bój się, ponieważ od wieków jest ona przeznaczona dla ciebie. W ten sposób ją ocalisz i ona pójdzie z tobą. Sądzę też, że urodzi ci dzieci i będą dla ciebie jak bracia. Nie martw się!

19. A kiedy Tobiasz słuchał słów Rafała, że ona jest jego krewną z pokolenia z domu ojca jego, zapłonął ku niej wielką miłością i serce jego przylgnęło do niej.

Tb 7:1

1. A kiedy Tobiasz wszedł do Ekbatany, rzekł do niego: Bracie Azariaszu, zaprowadź mnie prosto do naszego brata Raguela! I przyprowadził go do domu Raguela, i zastali go, jak siedział w bramie dziedzińca, i pierwsi go pozdrowili. A on im odpowiedział: Serdecznie was pozdrawiam, bracia, i mile witam zdrowych. I wprowadził ich do swego domu.

Tb 7:9

9. A kiedy się wykąpali i umyli, i zasiedli do uczty, rzekł Tobiasz do Rafała: Bracie Azariaszu, powiedz Raguelowi, aby mi dał moją siostrę Sarę za żonę.

Tb 8:2-4

2. Wtedy przypomniał sobie Tobiasz słowa Rafała, wyjął wątrobę i serce ryby z torby, w której je przechowywał, i położył na rozżarzonych węglach do kadzenia.

3. Zapach ryby powstrzymał demona i uciekł aż on aż do Górnego Egiptu. A Rafał poszedł za nim, związał go tam w oka mgnieniu i unieszkodliwił go.

4. Rodzice wyszli i zamknęli drzwi od sypialni. Tobiasz podniósł się z łóżka i powiedział do niej: Wstań, siostro, módlmy się i błagajmy Pana naszego, aby okazał nam miłosierdzie i ocalił nas.

Tb 9:1-4

1. Potem zawołał Tobiasz Rafała i rzekł do niego:

2. Bracie Azariaszu, weź ze sobą czterech służących i dwa wielbłądy i jedź do Raga. Idź do Gabaela i przekaż mu dokument, odbierz od niego pieniądze i weź go samego ze sobą na wesele.

3. Ty wiesz bowiem, że ojciec liczy dni, i jeśli pozostanę jeden dzień dłużej, bardzo go zasmucę. Ty wiesz, co Raguel przysiągł, i ja nie mogę wykroczyć przeciw jego przysiędze.

4. I wyruszył Rafał z czterema sługami i dwoma wielbłądami do Raga w Medii i zatrzymali się u Gabaela. I dał mu jego dokument, i opowiedział mu o Tobiaszu, synu Tobiasza, że poślubił żonę i że zaprasza go na wesele. Wtedy Gabael wstał i zaczął liczyć w jego obecności pieczętowane worki. I załadowali je.

Tb 11:1-8

1. A kiedy zbliżyli się do Kaserin naprzeciw Niniwy, powiedział Rafał: Ty wiesz, w jakim stanie zostawiliśmy twego ojca.

2. Wyprzedźmy twoją żonę,

3. aby dom przyprowadzić do porządku, zanim oni nadejdą.

4. I wyruszyli obaj wspólnie. A Rafał rzekł do niego: Weź żółć w ręce! A pies biegł z tyłu za nim i za Tobiaszem.

5. Tymczasem Anna siedziała i wypatrywała drogę swego syna.

6. I spostrzegła go powracającego, i zawołała do ojca jego: Oto zbliżają się syn twój i człowiek, który poszedł razem z nim.

7. A Rafał rzekł do Tobiasza, zanim ten zbliżył się do ojca: Wiem, że otworzą mu się oczy.

8. Potrzyj żółcią ryby jego oczy, a lekarstwo wygryzie i ściągnie bielmo z jego oczu, a ojciec twój przejrzy i zobaczy światło.

Tb 12:1-22 Archanioł Rafał jeden z siedmiu Aniołów

1. A kiedy skończyło się wesele, zawołał Tobiasz syna swego, Tobiasza, i powiedział do niego: Dziecko, pomyśl o daniu zapłaty człowiekowi, który towarzyszył tobie, i dodaj mu coś jeszcze do zapłaty!

2. A on mu odpowiedział: Ojcze, jak wielką mam mu dać zapłatę? Nie poniosę szkody, jeśli dam mu połowę majątku, który on przyniósł ze mną.

3. On przecież mnie przyprowadził w zdrowiu, żonę moją wyzwolił i pieniądze przyniósł ze mną, i ciebie uleczył. Jaką więc mam mu dać zapłatę?

4. I rzekł mu Tobiasz: Sprawiedliwą jest rzeczą, dziecko, żeby on wziął połowę wszystkiego, co miał przy sobie wracając.

5. I poprosił go do siebie, i rzekł: Weź połowę wszystkiego, coś wracając miał przy sobie, jako zapłatę swoją, i idź do domu zdrów!

6. Wtedy Rafał poprosił ich obu na bok i rzekł do nich: Uwielbiajcie Boga i wysławiajcie Go przed wszystkimi żyjącymi za dobrodziejstwa, jakie wyświadczył wam - w celu uwielbienia i wysławiania Jego imienia. Ogłaszajcie przed wszystkimi ludźmi dzieła Boże, jak są godne uwielbienia, i nie wahajcie się wyrażać Mu wdzięczności.

7. Ukrywać tajemnice królewskie jest rzeczą piękną, ale godną pochwały jest rozgłaszać i wysławiać dzieła Boże. Czyńcie dobrze, a zło was nie spotka.

8. Lepsza jest modlitwa ze szczerością i miłosierdzie ze sprawiedliwością aniżeli bogactwo z nieprawością. Lepiej jest dawać jałmużnę, aniżeli gromadzić złoto.

9. Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z każdego grzechu. Ci, którzy dają jałmużnę, nasyceni będą życiem.

10. Ci, którzy popełniają grzech i nieprawość, są wrogami własnej duszy.

11. Odkryję przed wami całą prawdę, nie ukrywając niczego. Jużem wam objaśnił i powiedział: Piękną jest rzeczą zachowywać tajemnicę królewską, ale godną wszelkiej pochwały objawiać dzieła Boże.

12. A teraz: gdy ty i Sara modliliście się, ja przypomniałem błagania wasze przed majestatem Pańskim, a także, gdy grzebałeś zmarłych.

13. A kiedy nie wahałeś się wstawać i opuszczać swojego posiłku, i iść, i grzebać umarłego, ja zostałem posłany, aby cię wypróbować.

14. Równocześnie posłał mnie Bóg, aby uzdrowić ciebie i twoją synową Sarę.

15. Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański.

16. Na to przelękli się obaj, upadli na twarz przed nim i bali się bardzo.

17. I powiedział do nich: Nie bójcie się! Pokój wam! Uwielbiajcie Boga po wszystkie wieki!

18. To, że byłem z wami, nie było moją zasługą, lecz było z woli Bożej. Jego uwielbiajcie przez wszystkie dni i Jemu śpiewajcie hymn!

19. Widzieliście, że nic nie jadłem, wyście tylko mieli widzenie.

20. A teraz uwielbiajcie Pana na ziemi i dziękujcie Bogu! A oto ja wstępuję do Tego, który mnie posłał. Opiszcie to wszystko, co was spotkało. I odszedł.

21. Oni podnieśli się, ale żaden nie mógł już go zobaczyć.

22. I uwielbiali Boga, i śpiewali hymny, i dziękowali Mu za tak wielkie Jego dzieła, że ukazał się im anioł Boży.

1 Machabejska

1 Mch 7:41

41. Gdy bluźnili posłowie króla, wtedy anioł stanął i zabił spomiędzy nich sto osiemdziesiąt pięć tysięcy.

2 Machabejska

2 Mch 11:6-11

6. Kiedy zaś żołnierze Machabeusza dowiedzieli się, że [Lizjasz] oblega twierdzę, błagali Pana, wśród wzdychania i łez, łącząc się z tłumami, aby na ratunek Izraelowi wysłał dobrego anioła.

7. Pierwszy zaś sam Machabeusz pochwycił za broń i zachęcił innych, aby razem z nim narazili się na niebezpieczeństwo i pomogli braciom. Kiedy zaś oni razem podnieśli się pełni zapału,

8. ale jeszcze byli w Jerozolimie, ukazał się przewodzący im jeździec w białych szatach i w złotej zbroi, wywijający włócznią.

9. Wszyscy więc razem błogosławili miłosiernego Boga, a dusze ich tak były pełne ufności, że nie tylko w ludzi, ale w najdziksze zwierzęta i w żelazne mury gotowi byli godzić.

10. Wyruszyli więc w szyku bojowym, mając z nieba sprzymierzeńca, gdyż Pan się nad nimi zmiłował.

11. Jak lwy rzucili się na nieprzyjaciół i powalili z nich na ziemię jedenaście tysięcy, jezdnych tysiąc sześćset, wszystkich zaś innych zmusili do ucieczki.

2 Mch 15:22-24

22. Wzywając zaś Go, mówił w ten sposób: Ty, Władco, wysłałeś swego anioła, za Ezechiasza, króla judzkiego, a zgładził on w obozie Sennacheryba około stu osiemdziesięciu pięciu tysięcy ludzi.

23. Teraz również, Władco nieba, poślij dobrego anioła przed nami na trwogę i przestrach.

24. Niech wielkością Twojego ramienia zostaną powaleni ci, którzy z bluźnierstwem na ustach przyszli tutaj przeciwko Twojemu świętemu ludowi. Na tym zakończył.

Psalmy

Ps 8:5-6

5. czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?

6. Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich, chwałą i czcią go uwieńczyłeś.

Ps 18:11

11. Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.

Ps 34:8

8. Anioł Pana zakłada obóz warowny wokół bojących się Jego i niesie im ocalenie.

Ps 35:5-7

5. Niech będą jak plewy na wietrze, gdy będzie ich gnał anioł Pański.

6. Niech droga ich będzie ciemna i śliska, gdy anioł Pański będzie ich ścigał.

7. Bez przyczyny bowiem zastawili na mnie sieć swoją, bez przyczyny dół kopią dla mnie.

Ps 80:2

2. Posłuchaj, Pasterzu Izraela, Ty, co jak trzodę wiedziesz ród Józefa. Ty, który zasiadasz nad cherubami, zabłyśnij,

Ps 91:10-12

10. Niedola nie przystąpi do ciebie, a cios nie spotka twojego namiotu,

11. bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.

12. Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.

Ps 99:1

1. Pan króluje: drżą narody; zasiada na cherubach: a ziemia się trzęsie.

Ps 103:20

20. Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, pełni mocy bohaterowie, wykonujący Jego rozkazy, <by słuchać głosu Jego słowa>.

Ps 138:1

1. Dawidowy. Będę Cię sławił, < Panie >, z całego mego serca, < bo usłyszałeś słowa ust moich > : będę śpiewał Ci wobec aniołów.

Ps 148:2

2. Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie, chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy!

1 Koryntian

1 Kor 6:3

3. Czyż nie wiecie, że będziemy sądzili także aniołów? O ileż przeto więcej sprawy doczesne!

1 Kor 11:10

10. Oto dlaczego kobieta winna mieć na głowie znak poddania, ze względu na aniołów.

Galatów

Ga 3:19

19. Na cóż więc Prawo? Zostało ono dodane ze względu na wykroczenia aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy; przekazane zostało przez aniołów; podane przez pośrednika.

Syracha

Syr 49:20-22

20. Wzywali Pana miłosiernego, wyciągając do Niego swe ręce, a Święty z nieba wnet ich wysłuchał i wybawił przez Izajasza.

21. Poraził obóz Asyryjczyków: wytracił ich Jego anioł.

22. Albowiem Ezechiasz czynił to, co było miłe Panu, i trzymał się mocno dróg swego przodka, Dawida, a wskazywał je prorok Izajasz, wielki i godny wiary w swoim widzeniu.

Izajasza

Iz 6:1-7

1. W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię.

2. Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał.

3. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały.

4. Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem.

5. I powiedziałem: Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mężem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów!

6. Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który kleszczami wziął z ołtarza.

7. Dotknął nim ust moich i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech.

Ezechiela

Ez 10:1-22

1. Następnie patrzyłem, a oto nad sklepieniem, rozpościerającym się nad głowami cherubów, było coś jakby szafir, a z wyglądu było podobne do tronu.

2. Potem On rzekł tak do owego męża, odzianego w lnianą szatę: Wejdź pomiędzy koła pod cherubami, a napełniwszy swe dłonie ognistym węglem z miejsca między cherubami, rozrzuć go po mieście! I wszedł tam na moich oczach.

3. A cheruby stały po prawej stronie świątyni, gdy ów mąż tam wchodził, obłok zaś napełnił dziedziniec wewnętrzny.

4. Następnie chwała Pańska podniosła się znad cheruba do progu świątyni, świątynia zaś napełniła się obłokiem, a dziedziniec był pełen blasku chwały Pańskiej.

5. Rozległ się szum skrzydeł cherubów aż na dziedzińcu zewnętrznym, podobny do głosu Boga Wszechmogącego, gdy przemawia.

6. A gdy owemu mężowi, odzianemu w lnianą szatę, dał taki rozkaz: Weź ognia spomiędzy kół, spomiędzy cherubów!, on tam poszedł i stanął obok koła.

7. Wówczas jeden z cherubów wyciągnął rękę w kierunku ognia, znajdującego się pomiędzy cherubami, a wziąwszy go, położył na dłonie człowieka, ubranego w lnianą szatę. Ten wziął go i wyszedł.

8. Pod skrzydłami zaś cherubów pojawiło się coś na kształt ręki ludzkiej.

9. I patrzyłem, a oto przy boku cherubów znajdowały się cztery koła: po jednym kole obok każdego cheruba, a koła te z wyglądu miały połysk jakby tarsziszu.

10. Wyglądały zaś tak, jakby każde z czterech miało ten sam kształt, jakby jedno koło znajdowało się w drugim.

11. A gdy się posuwały, posuwały się w czterech swoich kierunkach; nie odwracały się, gdy się posuwały, ale posuwały się w tym kierunku, dokąd prowadziła je głowa, posuwały się za nią i nie odwracały się, gdy się posuwały.

12. Ich całe ciało - plecy, ręce, skrzydła i koła u wszystkich czterech - było wypełnione dokoła oczami.

13. Słyszałem, że kołom została nadana nazwa galgal.

14. Każda istota miała po cztery oblicza: pierwsze było obliczem wołu, drugie obliczem człowieka, trzecie obliczem lwa, a czwarte obliczem orła.

15. A cheruby się podniosły; była to ta sama istota, którą widziałem nad rzeką Kebar.

16. Gdy cheruby chodziły, poruszały się także przy ich boku koła; a gdy cheruby podnosiły swe skrzydła, aby się unieść z ziemi, koła nie odrywały się od ich boku.

17. A gdy cheruby się zatrzymywały, także one się zatrzymywały, a gdy się podnosiły, to podnosiły się także i one razem z nimi, ponieważ był w nich duch istoty żywej.

18. A chwała Pańska odeszła od progu świątyni i zatrzymała się nad cherubami.

19. Cheruby rozwinęły skrzydła i uchodząc uniosły się z ziemi na moich oczach, a koła z nimi. Zatrzymały się w wejściu wschodniej bramy świątyni Pańskiej, a chwała Boga izraelskiego spoczywała nad nimi u góry.

20. Była to ta sama istota żywa, którą pod Bogiem izraelskim oglądałem nad rzeką Kebar, i poznałem, że były to cheruby.

21. Każdy miał po cztery oblicza i cztery skrzydła, a pod skrzydłami coś w rodzaju rąk ludzkich.
22. Wygląd ich twarzy był podobny do tych samych twarzy, które widziałem nad rzeką Kebar. Każdy poruszał się prosto przed siebie.

 

-------------------------------------------------------------------------------

www.duchprawdy.com

Prawda w cytatach / motywujące teksty

Motywacja teksty cytaty grafika o PRAWDZIE

Prawda

Prawda – zgodność z faktami, z rzeczywistością, antonim kłamstwa, fałszu.


Teksty i cytaty na A

  1. A moja prawda jak struna drga, radośnie woła lub cicho łka.- Cytat o PRAWDZIE Autor cytatu: Roman Kołakowski
  2. A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze co nie bał się stać prawdą lub stał się muzyką. - Cytat o PRAWDZIE Autor cytatu Jan Twardowski
  3. Abstrakcyjnej prawdy nie ma, prawda jest zawsze konkretna. - Cytat o PRAWDZIE Autor cytatu Włodzimierz Lenin
  4. Aforyzm nie pokrywa się nigdy z całą prawdą – to pół lub półtorej prawdy. - Cytat o PRAWDZIE Autor cytatu Karl Kraus

B

  1. Buddowie nie nauczają Dharmy, która jest zależna od liter. Każdy, kto naucza doktryny zależnej od liter i słów, jest tylko gadułą, ponieważ Prawda jest poza literami, słowami i księgami. Autor: Budda Siakjamuni, Lankavatara

C

  1. Co jest prawdą dziś, okazuje się fałszem jutro. Autor: Monteskiusz
  2. Chociaż kłamstwo jeszcze istnieje – doskonali się tylko prawda. Autor: Maksim Gorki
  3. Czasami ludzie potkną się o prawdę. Ale prostują się i idą dalej, jakby nic się nie stało. Autor: Winston Churchill
  4. Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened. (ang.) Autor: Winston Churchill
  5. Człowiek, który kłamie, nie ma w duszy nic świętego. Prawda jest cenniejsza od wszystkiego. Autor: Anton Makarenko
  6. Czym w końcu jest kłamstwo? Prawdą w masce.  Autor: George Byron

D

  1. Dla mnie nie istnieje taki podział: po jednej stronie rzeczywistość, a po drugiej – fikcja. Jest tylko poszukiwanie prawdy, rodzaj śledztwa, tropienia kondycji ludzkiej. Autor: Werner Herzog
  2. Dla prawdy przekonania są niebezpieczniejsze od kłamstw. Autor: Fryderyk Nietzsche
  3. Dlaczego uwierzyłaś w kłamstwa, a nie wierzysz w prawdę? Autor: Stephenie Meyer, Księżyc w nowiu
  4. Do przyszłości, czy przeszłości, do czasów, w których myśl jest wolna, w których ludzie różnią się między sobą i nie żyją samotnie. Do czasów, w których istnieje prawda (…) Z epoki identyczności, z epoki samotności, z epoki Wielkiego Brata, z epoki dwójmyślenia pozdrawiam was! Autor: George Orwell, Rok 1984
  5. Dodaj trochę jadu do połowicznej prawdy, a będziesz miała prawdę absolutną. Autor: Eric Hoffer
  6. Droga do przekroczenia karmy leży we właściwym użyciu umysłu i woli. Jedność wszelkiego życia jest prawdą, która może być właściwie zrealizowana, tylko kiedy fałszywe pojęcia oddzielnej jaźni, której los może być rozpatrywany oddzielnie od całości, są na zawsze usunięte. Autor: Bruce Lee, Tao of Jeet Kune Do
  7. Druzgocąca prawda ginie, gdy zostanie rozpoznana. Autor: Albert Camus, Mit Syzyfa
  8. Dwie rzeczy dają duszy największą siłę: wierność prawdzie i wiara w siebie. Autor: Seneka Starszy
  9. Dziecko, które w nas mieszka, ufa, że istnieją gdzieś mędrcy znający prawdę. Autor: Czesław Miłosz

G

  1. Głęboka prawda to prawda, której przeciwieństwem jest również głęboka prawda. Autor: Christopher Morley
  2. Gdy mówisz prawdę, nie potrzebujesz sobie niczego przypominać. Autor: Mark Twain
  3. Gdzie prawdą wszystko, jak u nas, tam prawdą
  4. Nie jest nic. Postać: Filemon Autor: Leopold Staff, Igrzysko
  5. Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  6. Góralska teoria poznania mówi, że są trzy prawdy: święta prowda, tyż prowda i gówno prowda. Autor: Józef Tischner

I

  1. I poznacie prawdę, a prawda da wam wolność. Autor: Jezus Chrystus Źródło: Biblia, Ewangelia Jana, 8, 32
  2. Im dalej społeczeństwo dryfuje od prawdy, tym bardziej nienawidzi tych, którzy ją głoszą. Prawda jest nową mową nienawiści. Mówienie prawdy w epoce zakłamania jest czynem rewolucyjnym. Autor: George Orwell Źródło: Krzysztof Łęcki Prawda nową mową nienawiści?, radioem.pl, 23 stycznia 2018.
  3. Istnieją miliony oblicz prawdy, ale prawda jest tylko jedna. Autor: Hermann Hesse

J

  1. Jak\ość rozumu nie jest mierzona ilością wiedzy tylko stosunkiem do prawdy. Powiedz mi, jaki jest Twój stosunek do prawdy, a powiem ci, jaką jakość ma twój intelekt. Każdy człowiek jest zdolny do poznania prawdy. Autor: Tadeusz Guz
  2. Jest broń straszniejsza niż oszczerstwo: to prawda. Autor: Charles-Maurice de Talleyrand
  3. Jest tylko jedna prawda – katolicka! Autor: Karl Stehlin
  4. Jestem poszukiwaczem prawdy, spaceruję tam i z powrotem i poszukuję prawdziwej prawdy. Autor: Tadeusz Konwicki, Mała apokalipsa
  5. Jesteśmy okłamywani pozorami prawdy. Autor: Horacy
  6. Jeśli masz wątpliwości – mów prawdę. Autor: Mark Twain
  7. Jeśli stoję przed wyborem: naród czy prawda, naród czy wolność, wybieram prawdę i wolność. Autor: Tomas Venclova
  8. Jezus powiedział: Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Źródło: Biblia, Ewangelia Jana

K

  1. Każda prawda jest prawdziwa tylko do pewnego stopnia. Jeżeli przekracza granice, pojawia się kontrapunkt i przestaje być prawdą. Autor: Soren Kierkegaard
  2. Kiedy prawda pojawia się jako obowiązujący banał – to znaczy, że umarła i nie jest już prawdą. Autor: Sławomir Mrożek, Małe listy
  3. Kłamać nigdy nie wolno, ale nie zawsze trzeba całą prawdę mówić. Autor: Seneka
  4. Kłamstwo a niemówienie prawdy, to dwie różne rzeczy. Autor: Emil Zegadłowicz
  5. Kłamstwo nie jest poprawieniem prawdy. Autor: Stefan Kisielewski
  6. Kto nie zna prawdy, ten jest tylko głupcem. Ale kto ją zna i nazywa kłamstwem, ten jest zbrodniarzem. Autor: Bertolt Brecht
  7. Kto szuka prawdy, nie powinien liczyć głosów. Autor: Gottfried Wilhelm Leibniz
  8. Kto trzęsie drzewem prawdy, temu padają na głowę obelgi i nienawiść. Autor: Konfucjusz

L

  1. Legendy to dopiero trwałe prawdy. Autor: Melchior Wańkowicz

M

  1. Marne jest życie ludzi, którzy kłamstwo stawiają wyżej od prawdy. Autor: Ezop
  2. Martwe znasz prawdy, nieznane dla ludu, Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce; Nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu! Autor: Adam Mickiewicz, Ballady i romanse, Romantyczność
  3. Miłość [...] nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Źródło: List do Koryntian, Biblia Zobacz też: miłość
  4. Można dochodzić prawdy dla samej satysfakcji jej wykrycia. Autor: Agatha Christie
  5. Można na tysiąc sposobów zgadywać prawdę dziejów — niepodobna jej dosięgnąć. Autor: Andrzej Strug

N

  1. Na względność prawdy Prawda nigdy się nie zmienia Tylko – punkty odniesienia! Autor: Leszek Wierzchowski, Dziwne stany świadomości. Frasobliwi i kuglarze. Fraszki, Wyd. II, Kraków 2013.
  2. Należy energicznie usiłować odeprzeć kłamstwo i fałsz przez odwołanie się do źródeł, pamiętając, że pierwszym obowiązkiem historyka jest nie dopuścić do kłamstwa, drugim zaś – nie bać się powiedzieć prawdy. Autor: papież Leon XIII, List o historii, 16 sierpnia 1883
  3. Nauka o cierpieniu głoszona przez Buddę jest uniwersalną prawdą. Autor: Budda Siakjamuni, Sutra Kwiatu Lotosu Cudownego Prawa
  4. Nawet jeśli tylko ja jeden mówię prawdę, to prawda ciągle pozostaje prawdą. Even if I am a minority of one, truth is still the truth. (ang.) Autor: Mahatma Gandhi
  5. Nawet jeśli prawda może powodować zgorszenie, lepiej dopuścić do zgorszenia niż wyrzec się prawdy. Autor: papież Grzegorz I, Homiliae in Ezechielem prophetam
  6. Nic nie kosztuje tak drogo, jak tanie prawdy. Autor: Gabriel Laub
  7. Nie chodź na rynek, wejdź w siebie, we wnętrzu człowieka mieszka prawda. Autor: święty Aureliusz Augustyn z Hippony
  8. Nie lekceważcie nigdy zjawisk, które wydają wam się niezwykłe. Zdarza się, że pozory mylą i że jest to fałszywy alarm, ale może też się zdarzyć, że będzie to odkrycie jakiejś ważnej prawdy. Autor: Alexander Fleming
  9. Nie zawsze dobrze jest wypowiadać pierwszą myśl, która przychodzi do głowy, i to nie tylko dlatego, że trzeba być ostrożnym, ale dlatego, że może to nie być prawda. Autor: Sad Sirub, Porwany w Iraku
  10. Niepodobna służyć jednocześnie i z jednakową gorliwością dwóm paniom tego rodzaju, jak prawda i polityka. Albo jedna, albo druga musi być zaniedbywaną. Uczony dążyć powinien tylko do prawdy, bez względu na to, czy wyniki tego dążenia będą przyjemne, czy też nieprzyjemne. Autor: Jan Niecisław Baudouin de Courtenay, Z powodu jubileuszu profesora Duchińskiego, Kraków 1886, s. 5
  11. Nie powinniśmy się wstydzić przyjmowania prawdy, bez względu na to, z jakiego źródła do nas przychodzi, nawet jeżeli przynoszą ją nam dawne pokolenia i obce ludy. Dla tego, kto poszukuje wiedzy, nic nie jest bardziej wartościowe, niż wiedza jako taka. Autor: Al-Kindi
  12. Nie wierzcie w jakiekolwiek przekazy tylko dlatego, że przez długi czas obowiązywały w wielu krajach. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że wielu ludzi od dawna to powtarza. Nie akceptujcie niczego tylko z tego powodu, że ktoś inny to powiedział, że popiera to swym autorytetem jakiś mędrzec albo kapłan, lub że jest to napisane w jakimś świętym piśmie. Nie wierzcie w coś tylko dlatego, że brzmi prawdopodobnie. Nie wierzcie w wizje lub wyobrażenia, które uważacie za zesłane przez Boga. Miejcie zaufanie do tego, co uznaliście za prawdziwe po długim sprawdzaniu, do tego co przynosi powodzenie wam i innym. Autor: Budda Siakjamuni, Kalama Sutta
  13. Nie zawsze szczera prawda jest prawdą obiektywną. Autor: Hanna Kowalewska, Tego lata, w Zawrociu
  14. Niezawodną oznaką pprawdy jest prostota i jasność. Kłamstwo zawsze bywa skomplikowane, wymyślne i wielosłowne. Autor: Lew Tołstoj
  15. Nigdy nie mów prawdy ludziom, którzy na nią nie zasługują. Autor: Mark Twain
  16. Nigdy nie wierz temu, kto zawsze mówi prawdę. Autor: Elias Canetti
  17. Nikt nie jest wdzięczny za wepchnięcie mu w gardło ciężkostrawnej prawdy. Autor: Wilbur Smith, Bóg Nilu
  18. Nowego kłamstwa słucha się chętniej niż starej prawdy. Autor: Anton Czechow

O

  1. Ogromnie wiele słów potrzeba, by nie powiedzieć prawdy. Autor: Anna Kamieńska
  2. Osoba poszukująca prawdy musi wyrzec się siebie, wyrzec się wszelkich tworów własnego umysłu, wyrzec się „wymyślania” prawdy. Autor: Marcel Lefebvre, Oni Jego zdetronizowali, Te Deum, Warszawa 2002, s. 32.
  3. Oto przysłowie filozoficzne „niech niczego nie będzie zbyt wiele” winniśmy stosować nie tylko do obyczajów, ale i do słów; cokolwiek bowiem przekracza miarę, jest skażone. Autor: Alkuin

P

  1. Piękna jest tylko prawda i tylko ona jest godna miłości. Autor: Nicolas Boileau-Despreaux
  2. Piękno jest prawdą, prawda pięknem! – oto Co wiesz na ziemi i co wiedzieć trzeba. Beauty is truth, truth beauty – that is all Ye know on earth, and all ye need to know. (ang.) Autor: John Keats, Oda do urny greckiej, 1818–1819, tłum. Zenon Przesmycki (Miriam)
  3. Po cóż kłamać, prawda też mało przypomina rzeczywistość. Autor: Stanisław Jerzy Lec
  4. Poczciwość prawdy się nie lęka. Autor: Ignacy Krasicki
  5. (…) pogląd Pani rozmówcy zdaje się bazować na założeniu, jakoby rozum był źródłem prawdy. Czy tak jest rzeczywiście? Rozum jest raczej władzą poznawczą, szukającą prawdy i rozróżniającą prawdę od fałszu, ale przecież rozum prawdy nie ustanawia. Rozum jedynie odczytuje prawdę zawartą w rzeczywistości, przy czym może się nawet pomylić. Rzecz jasna, rozum nie jest martwym ekranem, odbijającym rzeczywistość biernie i bezdusznie; jest władzą poznawczą żywej osoby ludzkiej, która otwiera się na rzeczywistość w sposób aktywny. Sytuacja ta rodzi wprawdzie skomplikowane problemy filozoficzne, nie zmienia jednak faktu zasadniczego: że źródłem prawdy jest rzeczywistość, nie rozum. Autor: Jacek Salij, Rozum i objawienie w Szukającym drogi
  6. Polityka nie lubi prawdy, zaś prawda nie lubi polityki. Autor: Jan Stępień
  7. Pomiędzy paradoksem a prawdą zachodzi ta różnica, że pierwszy rozjaśnia przedmiot silnym światłem z jednej strony, a druga słabym światłem z wielu. Autor: Aleksander ŚwiętochowskiPoszukiwacz prawdy, jak poszukiwacz złota, mieszka w namiocie głodny i obdarty, musi przekopać góry piasku, zanim znajdzie grudkę cennego kruszcu, a często nie znajdzie go wcale. Autor: Aleksander Świętochowski
  8. Praca reporterki nauczyła mnie, że historie logiczne, bez zagadek i luk, w których wszystko jest zrozumiałe, bywają nieprawdziwe. A rzeczy, których nijak nie da się wytłumaczyć, zdarzają się naprawdę. W końcu życie na ziemi też jest prawdziwe, a nie daje się logicznie wytłumaczyć. Autor: Hanna Krall, Zbawienie, w: Dowody na istnienie, Wydawnictwo a5, Poznań 1995, ISBN 83-85568-16-6, s. 54.Prawda, co się chce utwierdzić przemocą, natychmiast prawdą być przestaje, jakakolwiek by to była prawda. Autor: Leszek Kołakowski, Czy Pan Bóg jest szczęśliwy i inne pytania, Znak 2009
  9. Prawda, gdy ją zobaczymy, jest śmieszna. A jeśli chcemy ją czcić, nie wolno się jej przyglądać. Autor: Orson Scott Card, Siódmy syn
  10. Prawda istnieje. Wymyśla się tylko kłamstwo. Autor: Georges Braque
  11. Prawda jak oliwa, na wierzch zawsze wypływa. Opis: przysłowie
  12. Prawda jest córką czasu. Opis: przysłowie
  13. Prawda jest czystą poezją. Autor: Edward Stachura
  14. Prawda jest dziwniejsza od fikcji; fikcja musi mieć sens. Truth is stranger than fiction; fiction has to make sense. (ang.) Autor: Leo Calvin Rosten
  15. Prawda jest jasna jak słońce. Opis: porzekadło
  16. Prawda jest jak kobieta: im młodsza, tym głupsza; im starsza, tym pewniejsza. Autor: anonimPrawda jest naga. Nic dziwnego, iż tak wielu ludzi ją omija – przez wrodzona pruderię. Autor: Bolesław Szczęsny Herbaczewski
  17. Prawda jest niewyrażalna i nie do ogarnięcia. Ona ani istnieje ani nie istnieje. Ta niewyrażalna zasada stanowi podstawę różnych doktryn wszystkich mędrców. Autor: Budda Siakjamuni, Diamentowa Sutra
  18. Prawda jest pochodnią olbrzymią: dlatego właśnie usiłujemy wszyscy zbliżyć się do niej tylko na chwilę w obawie, by nie spłonąć. Autor: Johann Wolfgang von Goethe
  19. Prawda jest szczytem między dwoma przepaściami.
  20. Autor: Madeleine Delbrer
  21. Prawda jest śpiącą królewną, której strzeże smok pożerający tych, co się do niej zbliżają.
  22. Autor: Aleksander Świętochowski
  23. Prawda jest zapewne jedna i ten kto ją zna nie wdaje się w dysputy. (…) Nie istnieją różne prawdy na świecie z wyjątkiem tych wnioskowanych przez złudne percepcje. Przyjmując czystą sofistykę w swych poglądach, utrzymują dualizm – „to jest prawdziwe a tamto jest nieprawdziwe.” (…) Wolny od wszystkich teorii mędrzec nie wdaje się w spory na tym świecie. Autor: Budda Siakjamuni, Sutta Nipata
  24. Prawda jest zawsze tam, gdzie istnieje wiara. Autor: Paulo Coelho, Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam
  25. Prawda leży po środku. Opis: przysłowie
  26. Prawda Nas jeszcze zadziwi. Autor: Albert Einstein
  27. Prawda niczego się nie wstydzi i nie musi się ukrywać. Autor: TertulianPrawda nie ma ojczyzny, przeto bywa traktowana jako uprzykrzony włóczęga. Autor: Władysław Reymont.
  28. Prawda nie ma ścieżki. Prawda jest żywa i dlatego zmienna. Nie ma rezydencji, nie ma kształtu, nie ma instytucji ni filozofii. Kiedy to zobaczysz, zrozumiesz, że ta żywa rzecz jest także tobą. Nie możesz się wyrażać i żyć poprzez statyczne, uporządkowane formy czy stylizowane ruchy. Autor: Bruce Lee, Tao of Jeet Kune Do
  29. Prawda nie ma udziału w klęskach jej obrońców. Autor: Nicolás Gómez Dávila
  30. Prawda nigdy nie triumfuje – wymierają tylko jej przeciwnicy. Autor: Max Planck
  31. Prawda podróżuje bez wiz. Autor: Frédéric Joliot-Curie.
  32. Prawda przemilczana tysiąc razy przestaje być prawdą. Autor: Jerzy Andrzej Masłowski, Desperatki (komedia teatralna)
  33. Prawda rodzi nienawiść, ustępliwość przyjaciół. Veritas odium parit, obsequium amicos (łac.) Autor: Terencjusz
  34. Prawda to ostateczna broń przeciw przemocy. Prawda tylko obraża ludzi. Ludzie jej żądają w nadziei, że nie tylko ich obrazi. Autor: Juliusz Erazm Bolek, Serce błyskawicy
  35. Prawda w oczy kole. Opis: przysłowie
  36. Prawda zawsze wychodzi na wierzch, dlatego zaraz musi dawać nura. Autor: Stanisław Jerzy Lec
  37. Prawda zwycięży! Pravda vítězí! (czes.) Opis: dewiza państwowa Republiki Czeskiej
  38. Prawdą jest to, co owocne, skuteczne, przydatne do realizacji, co może być już włączone w pomost spełniającego czynu pragmatycznego. Dążymy do prawdy, to znaczy - kształtujemy zastaną rzeczywistość emocjonalną, pojęciową, wyobrażeniową, materialną tak, by stała się przydatna do budowania ciągu kulturowego. Coś, co wczoraj było prawdą, dziś już może nią nie być. Dane pojęcie, norma, uczucie, wyobrażenie czy działanie mogło być w swoim czasie prawdą, dobrem, a następnie atrybuty dobra i prawdy stracić. (...) Oczywiście, prawda musi być niezmiennie jedna i „odwieczna” tam, gdzie ciąg kulturowy jest w gruzach i gruzy te obejmują również świat duchowy. Tam każdy czyn skuteczny kulturowo jest „złem”, a więc zadaniem „prawdy” jest go uniemożliwić w ogóle; stąd „wieczystość prawd”, tym samym odwiecznie paraliżujących kulturę. Autor: Jan Stachniuk, Człowieczeństwo i kultura
  39. Prawdą jest to, co wiem. Postać: Andrzej Gajewski w serialu Glina
  40. Prawdę się przeżywa, a nie wykłada. Autor: Hermann Hesse
  41. Prawdę tak trudno jest powiedzieć, ponieważ zwykle jest nieprzyjemna, twarda, kosztowna, bolesna albo kompromitująca. Autor: Jean Baptiste Delacour, Charaktery. Jak poznać człowieka od pierwszego spojrzenia?
  42. Prawdy absolutne to domena i przywilej seniorów, bo są one tym, co mówią uczeni, gdy dochodzą do kresu swej pracy. Autor: Marvin Minsky
  43. Prawdy nie da się powiedzieć tak, aby ją zrozumiano, ale w nią nie uwierzono  Autor: William Blake, Małżeństwo nieba i piekła
  44. Przeciwieństwem prawdy płytkiej jest fałsz, przeciwieństwem prawdy głębokiej może być inna głęboka prawda. Autor: Albert Einstein
  45. Przemija tylko to, co jest kłamliwe i złudne, nieistotne, co właściwie nigdy nie miało rzeczywistego bytu… Dla prawdy śmierć nie istnieje. Autor: Aleksander Hercen
  46. Przyjacielem (mi) Platon, lecz większą przyjaciółką (jest) prawda. Amicus Plato, sed magis amica (est) veritas (łac.) Autor: Arystoteles
  47. Przyjacielom więcej niźli prawdzie Chcieć służyć, zda się przciw przystojności. Autor: Jan Kochanowski.

S

  1. Smak Prawdy to słodycz nad słodycze. Życie w mądrości to najlepsze życie. Autor: Budda Siakjamuni, Sutta Nipata
  2. Słowa prawdy nie mogą umrzeć. (…) A słowa, które wypowiada Budda, słowa, które prowadzą do kresu cierpienia, są najcenniejsze ze wszystkich słów. Autor: Budda Siakjamuni, Sutta Nipata
  3. Słowami prawdy i kamień przebodzie. Autor: Ludwik Kondratowicz
  4. Sobie prawdę rzec – najwspanialsza prawda. Autor: Aleksander Fredro
  5. Szukać prawdy, kochać piękno, chcieć dobra, czynić najlepsze – to zadanie i cel człowieka. Autor: Moses Mendelssohn
  6. Szukajcie prawdy jasnego płomienia, Szukajcie nowych, nieodkrytych dróg. Autor: Adam Asnyk

T

  1. Tathagata rodzi się od czasu do czasu w świecie jako Arhat, zupełnie oświecony, bogaty w mądrość i dobroć, Błogosławiony, Budda. Doskonale zna wszystkie światy i jest niedoścignionym przewodnikiem zbłąkanych śmiertelników nauczając bogów i ludzi. Jego zrozumienie wszechświata jest takie jakby go oglądał twarzą w twarz. (…) wie wszystko o wszystkich stworzeniach (…), a wiedzę tę czyni zrozumiałą i naucza jej innych. Prawda, którą głosi jest cudowna w swym początku, cudowna w swym rozwoju i cudowna w swym spełnieniu: propaguje wzniosłe życie w całej swej czystości i doskonałości. Autor: Budda Siakjamuni, Digha-Nikaya XIII, 40
  2. To samo przecież ożywia nas pragnienie, czy gdy kłamiemy, czy gdy mówimy prawdę: jedni kłamią wtedy, gdy zamierzają swoimi kłamstwy innych przekonać i coś na tym zyskać, drudzy mówią prawdę, aby przez nią jakąś korzyść osiągnąć i aby wzbudzić większe zaufanie. Tak więc dążymy wszyscy do tego samego celu, choć nie tak samo postępujemy. Gdyby nie miała stąd żadna korzyść wyniknąć, wtedy bez różnicy ten, co mówi prawdę, byłby kłamcą, a ten, co kłamie, mówiłby prawdę. Autor: Dariusz I Wielki
  3. Tylko idioci mówią prawdę. Ja jestem inteligentny, więc nie mówię prawdy. Autor: Salvador Dalí
  4. Tylko prawda jest ciekawa. Autor: Józef Mackiewicz

U

  1. Ustalone wzorce niemożliwe do adaptacji, nieelastyczne, tylko proponują lepszą klatkę. Prawda jest poza wszelkimi schematami. Autor: Bruce Lee, Tao of Jeet Kune Do
  2. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Ewangelia wg św. Jana 17:17 Zobacz też: Ewangelia wg św. Jana
  3. Używanie słowa „prawda” w liczbie pojedynczej w świecie polifonicznym podobne jest domaganiu się klaskania jedną ręką… Jedną ręką można bić po mordzie, ale nie klaskać. Jedyną prawdą też można walić (w tym celu ją zresztą wymyślono…), ale nie można się z jej pomocą zabierać do dociekania kształtów ludzkiej kondycji (dociekania, które ze swej istoty może i musi się dokonywać tylko w dialogu, czyli przy jawnym albo milczącym, ale zawsze aksjomatycznym założeniu alternatywy). Autor: Zygmunt Bauman

W

  1. W całym życiu szanuj prawdę tak, by twoje słowa były bardziej wiarygodne od przyrzeczeń innych. Autor: Isokrates
  2. W winie leży prawda. Autor: Alkajos z Mityleny.
  3. Właśnie fakty nie istnieją, jedynie interpretacje. Autor: Fryderyk Nietzsche
  4. Wolność sumienia nie może prowadzić do równoważności dobra i zła. Autor: kardynał Jean-Marie Lustiger
  5. Wszystkie rzeczy na tym świecie są niczym sen albo cudownie wyświetlony obraz. Nie rozumieją tego ani filozofowie, ani ludzie pogrążeni w niewiedzy; lecz ci, co postrzegają wszystkie rzeczy w taki właśnie sposób, postrzegają je prawdziwie. Autor: Budda Siakjamuni, Lankavatara
  6. Wszystko, w co można uwierzyć, odzwierciedla prawdę. Autor: William Blake, Małżeństwo nieba i piekła
  7. Wydarzenie par excellence to moment, kiedy poprzez akt historyczny, działanie wolnych podmiotów, ujawnia się prawda uniwersalna. Autor: Alain Badiou

Z

  1. Zachodnie społeczeństwa zaczęły wierzyć, że istnieje więcej niż jedna odpowiedź na najważniejsze pytania i że nikt nie ma monopolu na prawdę. (…) W świecie, w którym żyjemy, to, co pan uważa za słuszne, jest pana sprawą, a to, co ja uważam za słuszne – moją. To, jak jest naprawdę, nikogo już nie obchodzi. W związku z tym elity są zdemoralizowane i zdezorientowane. Autor: Frank Furedi
  2. Zanim prawda włoży buty, kłamstwo obiegnie Ziemię. Autor: Mark Twain
  3. Zbyt często mylimy prawdę z racją. Autor: Jan StępieńZnam jaskinie, w których się nie ryje — ani wzdłuż, ani wszerz, ani wprost, ani na poprzek, tylko w samą prawdę — w malutki otworek, przez który Bóg usiłuje podać rękę człowiekowi. Autor: Stanisław Ignacy Witkiewicz
  4. Zwyciężajcie nienawiść miłością, nieprawdę – prawdą, przemoc – cierpieniem.
  5. Z pewnego punktu widzenia nie ma sensu pytanie, czy publicysta polityczny przedstawia prawdziwy obraz świata i czy rzetelnie argumentuje, ponieważ prawda nie jest tutaj decydującym kryterium. Prawda jest ważnym kryterium dla nauki, ponieważ jest sprawą intelektu – ideologia natomiast potrzebuje spójności i siły perswazji, by apelować do woli mocy, która chce politycznej władzy. Autor: Józef Maria Ruszar Źródło: „Rzeczpospolita”, dodatek „Plus Minus”

Ż

  1. Żaden poeta nigdy nie interpretował natury w równie dowolny sposób, w jaki prawnik interpretuje prawdę. Autor: Jean Girardoux
  2. Żeby głosić kłamstwo, trzeba systemu – profe­sorów, gazet, ideałów, promowanych bohaterów prasowych, itd. Ale żeby głosić prawdę, wystarczy jeden człowiek. Autor: abp Józef Michalik Źródło: „Polonia Christiana” nr 17, listopad–grudzień 2010
  3. Życie wyjawia nam swoje prawdy, nie bacząc na wiek. Autor: Carlos Ruiz Zafón, Cień wiatru

Co to są pliki cookie?

DLACZEGO COOKIE SĄ WAŻNE?

Dlaczego pliki cookie są tak ważne?


Nie zamierzamy przekształcić się w kulinarną stronę internetową. W tym artykule chcemy przedstawić, czym są pliki cookie i jak zapewnić prawidłowe wyświetlanie naszej strony internetowej.

Co to są pliki cookie?

To niewielkie informacje, zwane ciasteczkami (ciasteczkami), wysyłane przez odwiedzaną stronę internetową i zapisywane na urządzeniu końcowym (komputerze, laptopie, smartfonie), z którego korzystamy podczas przeglądania stron internetowych.

Zalety

Dzięki plikowi „cookie” korzystanie ze stron internetowych jest łatwiejsze i przyjemniejsze, a ich zawartość - teksty, zdjęcia, konfiguracje szafek kuchennych - lepiej odpowiada oczekiwaniom i preferencjom każdego użytkownika Internetu.

Pamięć ustawień, historia wizyt, preferencje

Pliki cookie umożliwiają między innymi zapamiętywanie Twoich wizyt na stronie oraz preferencje dotyczące naszej strony (np. Język strony, jej kolor, układ, układ treści, wybrane kolory talerzy w szafkach kuchennych). Dzięki plikom cookie sklep internetowy może polecać produkty, które mogą Cię zainteresować. Ponadto pomagają przechowywać przedmioty, które wrzuciłeś do koszyka w sklepie internetowym. Dzięki plikom cookie możliwe jest korzystanie z kont internetowych niezbędnych do złożenia zamówienia. Pliki cookie umożliwiają logowanie się do witryny na każdej podstronie dostępnej na naszej stronie.

To niezbędne informacje, o których musisz wiedzieć. Artykuł powstał, ponieważ wkrótce otrzymaliśmy e-maile od naszych klientów dotyczące problemów z zamówieniem. Jak się okazało, we wszystkich przypadkach pomogło wyczyścić pamięć podręczną. Jak to zrobić?

Mozilla Firefox

Aby usunąć wszystkie pliki cookie przechowywane na komputerze, otwórz okno plików cookie zgodnie z powyższymi instrukcjami i użyj przycisku Usuń wszystkie pliki cookie lub wykonaj następujące czynności:

  1. Kliknij przycisk menu, wybierz Historia, a następnie Wyczyść historię przeglądania.
  2. Wybierz opcję wszystkie, aby okres usunąć.
  3. Kliknij strzałkę obok opcji Szczegóły, aby rozwinąć listę pozycji historii.
  4. Wybierz element Pliki cookie i sprawdź, czy inne elementy, których nie chcesz usunąć, nie są zaznaczone.
  5. Aby usunąć pliki cookie, naciśnij przycisk Wyczyść teraz.

Google Chrome

  1. W prawym górnym rogu kliknij Więcej (3 kropki), a następnie Ustawienia.
  2. Na karcie ustawień wybierz Wyczyść dane przeglądania.
  3. Zaznacz „Pliki cookie oraz inne dane witryn i wtyczek” i sprawdź, czy nie zaznaczono innych elementów, których nie chcesz usuwać.
  4. Kliknij „Wyczyść dane przeglądania”

Internet Explorer

  1. Wybierz polecenie z paska menu lub „Narzędzia”> „Opcje internetowe”> karta „Ogólne”.
  2. W polu „Historia przeglądania” wybierz przycisk „Usuń”
  3. Odznacz opcję „Zapisz dane swoich ulubionych stron”, jeśli Onet jest zapisany w Ulubionych.
  4. Wybierz „Tymczasowe pliki internetowe” i „Pliki cookie” do usunięcia.
  5. Kliknij „OK”.

Opera

  1. Wybierz polecenie z paska menu „Narzędzia”.
  2. Wybierz „Wyczyść historię przeglądania”.
  3. Na liście szczegółów wybierz pozycje „Usuń wszystkie pliki cookie” i „Usuń całą zawartość pamięci podręcznej”.
  4. Naciśnij przycisk „Usuń”.

ROLA MATKI a ROLA OJCA

Najważniejszym elementem w pełnieniu roli matki jest odpowiedzialność, opiekuńczość i dominacja. Przyswojenie tych cech zależy w znacznej mierze od doświadczeń nabytych już od wczesnego dzieciństwa. Kobieta, która nie doznała miłości macierzyńskiej, sama nie będzie potrafiła dać jej własnemu dziecku. W rodzinach, gdzie matka nie potrafi zaspokoić potrzeb uczuciowych, dzieci czują się odrzucone i często przejawiają zachowania agresywne. Z punktu widzenia psychologii, stopień ważności roli matki wobec dziecka wyraża się w tym, że jest ona podstawowym czynnikiem uczuciowego rozwoju dziecka. Wszelkie przeżycia matki, jej radości i niepokoje przenoszą się na dziecko. Od natężenia matczynej miłości zależy przyszła uczuciowość dziecka.

W późniejszym okresie coraz większą rolę zaczyna odgrywać ojciec. Pod względem swego wpływu niekiedy przestaje ustępować matce, a często w zakresie niektórych spraw jego pozycja w rodzinie staje się dominująca. Skuteczność działania ojca zależy od jego nastawienia do żony, otaczającego świata i do swych dzieci. Ojciec stanowi wzorzec do naśladowania dla syna, dla córki jest przykładem męskości co oznacza, że jej przyszły partner życiowy będzie podobny do niego. Niezależnie od faktycznej czy subiektywnie odczuwanej przez dziecko przewagi jednego z rodziców, w zaspokajaniu potrzeb rola każdego z nich jest odmienna i znacząca dla prawidłowego rozwoju jednostki.

Autorytet matki kojarzy się głównie z poczuciem miłości i przywiązania. Natomiast autorytet ojca zawiera w sobie elementy pewnej groźby. W rodzinach, w których ojciec jest osobą mało stanowczą, nie przejawiającą skłonności do nadawania tonu życiu rodzinnemu, proces wychowania, a szczególnie wdrażanie dzieci do dyscypliny natrafia na trudności.
O ile we wczesnym okresie życia rodzice stanowią jedyny i niepodważalny autorytet, o tyle w okresie dorastania sytuacja ta może się zmienić. Nawiązywanie nowych kontaktów społecznych poza domem i czynne uczestnictwo w rozmaitych grupach rówieśniczych powodują oddalanie się od rodziny, uleganie wpływom i naciskom społecznym innych środowisk. Mimo, że w tym wieku poszerza się krąg osób znaczących, które oddziałują bezpośrednio na zachowanie młodzieży, rodzice nie przestają być dla nich swoistymi wzorcami zachowania.

Ważnym czynnikiem, który warunkuje zmianę stosunków między dziećmi i rodzicami jest dążenie do samodzielności i uniezależnienia się od nakazów i zakazów dorosłych, a także samodzielność myślenia i rozwijający się krytycyzm. Dorastający chcą wyzwolić się spod kontroli i opieki dorosłych, pragną sami o sobie decydować i odpowiadać za swoje postępowanie. W tym czasie, rodzice nie stanowią już jedynego terenu zaspokajania potrzeby kontaktu uczuciowego. Zastępują go rówieśnicy, przyjaciele, czy wreszcie- sympatia. Młodzież uczy się w inny sposób zaspokajać potrzebę miłości. Pewna powściągliwość w okazywaniu uczuć i przywiązaniu do rodziców zastępuje szacunek do nich, podziw, zrozumienie i tendencja do utrzymywania kontaktu psychicznego.

Rodzicom przeważnie trudno jest pogodzić się z nowymi postawami dziecka i często wydaje im się, że tracą kontrolę wychowawczą, przez co maleje ich autorytet. Trudności tej sytuacji potęgują się też przez to, że dorośli niejednokrotnie niewłaściwie traktują młodzież. Z jednej strony wymagają bezwzględnego posłuszeństwa i bezkrytycznego poddania się ich autorytetowi, z drugiej - wymagają postępowania dojrzałego i samodzielnego.

Jednak w rzeczywistości rodzice mogą nadal być wzorem postępowania dla swych dzieci, ale tylko wtedy, gdy łączy ich wzajemna więź emocjonalna i umiejętność współżycia. W sytuacji, kiedy decyzje zapadają na zasadzie arbitralnych poleceń czy zakazów, sprzeciw młodzieży może przybrać formę buntu przeciw autorytetowi rodziców.
 

cieplik

Samoświadomość

Samoświadomość i uzależnienia | poziom-wyżej™

Samoświadomość

Samoświadomośćświadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z doświadczanych aktualnie doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości, czy ograniczeń, autokoncentracja uwagi. Jest to także pojmowanie, „idea samego siebie”.

Aspekty psychologiczne

Świadomość siebie tu i teraz może prowadzić do rozpoznania wzorców i mechanizmów działania oraz ich przyczyn, co pozwala niekiedy na uwolnienie się od zaburzonych zachowań, np. poprzez zrozumienie ich funkcji i znaczenia (zobacz też: wgląd). Zaburzone zachowania czy negatywne emocje wiążą się niekiedy z pozostawianiem jego przyczyn w nieświadomości, na przykład na skutek stosowania mechanizmów obronnych.

Aspekty medyczne

Samoświadomość czyli posiadanie „idei samego siebie”, w sposób doświadczalny sprawdza się poprzez zdolność rozpoznawania siebie w lustrze, tzw. test lustra. Pojawia się ona u dzieci w 18 miesiącu po urodzeniu, jest przypisywana korze mózgowej. W przypadku jednak jej uszkodzenia, funkcja ta może być przejęta przez inne części mózgu. Według badań Phililpe'a Rochata już 2-3 miesięczne dzieci mają zdolność rozróżniania wizualnej informacji dotyczącej własnego ciała. Świadomość można stracić na skutek zespołów zaburzeń świadomości, np. śpiączki.

Prawdą jest prawda

Samoświadomość i uzależnienia | poziom-wyżej™

Czym jest samoświadomość?

Przebudzenie a samoświadomość?

Może się wydawać, że samoświadomość stała się kolejnym modnym terminem w świecie zarządzania – i są po temu dobre powody.

Badania sugerują, że jasny wgląd w to, kim jesteśmy, zwiększa naszą pewność siebie oraz kreatywność. Podejmujemy lepsze decyzje, budujemy silniejsze relacje i skuteczniej się komunikujemy. Wykazujemy mniejszą skłonność do kłamstwa, oszustwa i kradzieży. Jesteśmy lepszymi pracownikami, których częściej się awansuje. Lepiej sprawdzamy się jako liderzy, mamy bardziej zadowolonych podwładnych, a nasze firmy osiągają większe zyski.

Rodzaje samoświadomości

  1. zdolność monitorowania naszego świata wewnętrznego, tymczasowy stan świadomości siebie,
  2. różnica pomiędzy tym, jak postrzegamy się sami, a jak postrzegają nas inni.

Pierwsza, którą nazwaliśmy samoświadomością wewnętrzną, przedstawia to, na ile jasno postrzegamy własne wartości, pasje, aspiracje, dopasowanie do środowiska, reakcje (w tym myśli, odczucia, zachowania, mocne i słabe strony) oraz wpływ na innych. Przekonaliśmy się, że samoświadomość wewnętrzna wiąże się z większą satysfakcją w pracy i relacjach, kontrolą osobistą i społeczną oraz szczęściem; wykazuje natomiast negatywną korelację z niepokojem, stresem i depresją.

Druga kategoria, samoświadomość zewnętrzna, oznacza zrozumienie, jak postrzegają nas inni w tych samych kategoriach, które przedstawiono powyżej. Nasze badania pokazują, że ludzie, którzy wiedzą, jak są postrzegani, wykazują większą zdolność okazywania empatii oraz przyjmowania perspektywy innych osób. Pracownicy liderów, których sposób postrzegania siebie jest zgodny z tym, jak widzą ich podwładni, odczuwają większą satysfakcję z wzajemnych stosunków z przełożonym oraz ogólnie postrzegają ich jako bardziej skutecznych.

Łatwo założyć, że wysoki poziom jednego rodzaju świadomości oznacza wysoki poziom drugiej. Tymczasem nasze badania nie wykazały pomiędzy nimi właściwie żadnego związku. W rezultacie określamy cztery archetypy przywództwa, które oferują odmienne możliwości doskonalenia.

Archetypy samoświadomości

4 archetypy samoświadomości
 
Archetyp samoświadomości #1

Mała zewnętrzna
samoświadomość

Archetyp samoświadomości #2

Duża zewnętrzna
samoświadomość

Archetyp samoświadomości #3

Duża wewnętrzna
samoświadomość

TYP INTROSPEKTYWNY
Jasno rozumie, kim jest, ale nie kwestionuje własnych poglądów ani nie szuka w nich słabych punktów – nie pozyskuje informacji zwrotnej od innych osób. Może to zaszkodzić jego relacjom oraz ograniczyć możliwość sukcesu.

TYP ŚWIADOMY
Zdaje sobie sprawę z tego, kim jest i co chce osiągnąć, oraz zabiega o opinie innych osób i je sobie ceni. To w tym obszarze liderzy zaczynają sobie w pełni uświadamiać autentyczne korzyści świadomości.

 

Archetyp samoświadomości #4
Mała wewnętrzna
samoświadomość

TYP POSZUKUJĄCY
Nie wie, kim jest, do czego dąży ani jak postrzega go jego zespół. W rezultacie może mieć poczucie utknięcia w martwym punkcie lub zniechęcenia wynikami bądź relacjami.

TYP ZADOWALAJĄCY
Może tak bardzo starać się sprawiać pewne wrażenie, że nie zauważa tego, co jest dla niego ważne. Z czasem podejmuje wybory, które nie służą jego własnemu powodzeniu lub spełnieniu.

Ten diagram porównuje samoświadomość wewnętrzną (to, na ile dobrze się sami znamy) ze samoświadomością zewnętrzną (to, na ile dobrze rozumiemy, jak postrzegają nas inni).Biorąc pod uwagę samoświadomość wewnętrzną i zewnętrzną, łatwo ulec pokusie, by cenić jedną bardziej niż drugą. Liderzy muszą jednak aktywnie dążyć do zrozumienia siebie oraz zabiegać o informację zwrotną, aby zrozumieć, jak postrzegają ich inni. Osoby charakteryzujące się dużą samoświadomością, z którymi rozmawialiśmy, aktywnie dążyły do zrównoważenia tych obszarów.

Istotne jest to, że samoświadomość nie oznacza jednej prawdy. To delikatna równowaga pomiędzy dwoma różnymi, a nawet konkurującymi ze sobą punktami widzenia.

Igła i nitka 

Na igłę nitkę nawleka.

  Nie drgnęła mu nawet powieka.

 

Czas ludziom usta pozszywać.

  Nikt nie będzie się odzywać.

 

Nastąpi cisza błoga.

  Dla wielu będzie to pożoga.

 

A może by tak jeszcze zaszyć powieki?

  Byłby spokój na wieki.

Spustoszony

  przez śmiech i słowa

pobity przez

  małe uczucia i rzeczy

przez pół miłości

  i pół nienawiści

tam gdzie trzeba krzyczeć,

  mówię szeptem

  

Tadeusz Różewicz

Mija kolejny dzień, a ja mam wrażenie, że każdy kolejny dzień to nowy początek... W sumie to można, by tak na to spojrzeć, gdyby nie cel, który sobie wyznaczyłem i do niego dążę, ale w życiu jak wiadomo różnie to bywa, raz z górki, a raz pod górkę. Może niekiedy niepotrzebnie się załamuję myśląc, że nic z tego wszystkiego nie będzie...